• تهران
  • 021-82211425

موافقتنامه‌مادريد راجع به ثبت بين‌المللي علائم و پروتكل مربوط

موافقتنامه‌مادريد راجع به ثبت بين‌المللي علائم و پروتكل مربوط

موافقتنامه‌مادريد راجع به ثبت بين‌المللي علائم و پروتكل مربوط مصوب 1382,05,28

ماده واحده – باتوجه به تصويب‌نامه شماره .6921ت 24305‌هـ- مورخ1380/2/22 هيأت وزيران، دولت جمهوري اسلامي ايران مي‌تواند نسبت به الحاق به‌موافقتنامه مادريد راجع به ثبت بين‌المللي علايم مصوب 25 فروردين 1270 )14 آوريل1891) و پروتكل مربوط 6 تير 1368 (27 ژوئن 1989) و آيين‌نامه مشترك موافقتنامه‌مادريد راجع به ثبت بين‌المللي علائم و پروتكل مربوط به موافقتنامه مذكور ‌قابل اجرا از‌سال 1379 (‌اول نوامبر سال 2000 ميلادي) اقدام نمايد و سند الحاق را به امين اسناد‌ مربوط بسپارد.

بسم‌الله الرحمن الرحيم

‌موافقتنامه مادريد راجع به ثبت بين‌المللي علائم مصوب 25‌فروردين 1270 (14 آوريل 1891)

‌بازنگري شده در بروكسل به تاريخ 23 آذر 1279 (14 دسامبر 1900)، در واشنگتن‌به تاريخ 12 خرداد 1290 (2 ژوئن 1911)، در لاهه به تاريخ 15 آبان 1304 (6 نوامبر1925)، در لندن به تاريخ 12 خرداد 1313 (2 ژوئن 1934)، در نيس به تاريخ 25 خرداد1336 (15 ژوئن 1957)، و در استكهلم به تاريخ 23 تير 1346 (14 ژوئيه 1967) و‌اصلاح شده به تاريخ 6 مهر 1358 (28 سپتامبر 1979).

ماده 1 – (‌تأسيس اتحاديه‌اي ويژه، تشكيل پرونده براي ثبت علائم در دفتر بين‌المللي،‌تعريف كشور مبدأ(1)

1 – كشورهايي كه اين موافقتنامه نسبت به آنها اعمال مي‌شود اتحاديه‌اي ويژه براي ‌ثبت بين‌المللي علائم تشكيل مي‌دهند.

2 – اتباع هر كشور متعاهد مي‌توانند در تمام كشورهاي ديگر طرف اين موافقتنامه‌حمايت ازعلائم قابل استفاده براي كالاها و خدمات خود را كه در كشور مبدأ به ثبت ‌رسيده‌اند تضمين كنند و اين كاررا با تشكيل پرونده براي ثبت علائم مزبور در دفتر‌بين‌المللي مالكيت معنوي (‌كه از اين پس «‌دفتر بين‌المللي» خوانده مي‌شود) مذكور در‌كنوانسيون تأسيس سازمان جهاني مالكيت معنوي (‌كه از اين پس «‌سازمان» خوانده‌مي‌شود) از طريق اداره مربوط در كشور مبدأ مذكور انجام دهند.

3 – كشوري در اتحاديه ويژه به عنوان كشور مبدأ شناخته مي‌شود كه متقاضي در‌آنجا داراي مقر واقعي و مؤثر صنعتي و تجاري باشد، اگر وي داراي چنان مقري در يك ‌كشور عضو اتحاديه ويژه نباشد، كشوري از اتحاديه كه اقامتگاه وي در آنجا قراردارد كشور‌مبدأ خواهد بود، اگر وي فاقد اقامتگاه در كشورهاي عضو اتحاديه ويژه بوده ولي تبعه يكي ‌از كشورهاي عضو اتحاديه باشد، كشور متبوع وي كشور مبدأ خواهد بود.

ماده 2 – (‌ارجاع‌ به ماده «3» كنوانسيون پاريس «‌رفتار با گروههاي معيني از‌اشخاص، مشابه رفتاري كه نسبت به اتباع كشورهاي عضو اتحاديه اتخاذ مي‌شود») .

در مورد اتباع كشورهايي كه به اين موافقتنامه ملحق نشده‌اند و در قلمرو اتحاديه‌ ويژه كه توسط موافقتنامه مذكور ايجاد شده است واجد شرايط مقرر در ماده (3)‌كنوانسيون پاريس براي حمايت از مالكيت صنعتي هستند، همان رفتار معمول در مورد‌اتباع كشورهاي متعاهد اتخاذ خواهد شد.

ماده 3 – (‌مفاد تقاضانامه براي ثبت بين‌المللي) .

1 – هر تقاضا براي ثبت بين‌المللي بايد در فرمي كه آيين‌نامه تعيين مي‌كند ارائه‌ شود. اداره كشور مبدأ علامت، مطابقت مشخصاتي كه در چنين تقاضانامه‌اي وارد مي‌شود ‌با مشخصات موجود در دفتر ثبت ملي را گواهي و همچنين تاريخ‌ها و شماره‌هاي تشكيل ‌پرونده و ثبت علامت در كشور مبدأ و نيز تاريخ تقاضانامه براي ثبت بين‌المللي را ذكر‌خواهد كرد.

2 – متقاضي بايد كالاها يا خدماتي را كه براي آنها حمايت از علامت درخواست‌ شده است و نيز درصورت امكان، طبقه يا طبقات مربوط را برحسب طبقه‌بندي موافقتنامه ‌نيس راجع به طبقه‌بندي بين‌المللي كالاها و خدمات به‌منظور ثبت علائم، قيد كند. اگر‌متقاضي چنين مشخصاتي را قيد نكند، دفتر بين‌المللي، كالاها يا خدمات را در طبقات‌ مناسب طبقه‌بندي مذكور طبقه‌بندي خواهد كرد. دفتر بين‌المللي، طبقات اعلام شده از‌سوي متقاضي را با همكاري اداره ملي كنترل خواهد كرد. در صورت بروز اختلاف بين‌اداره ملي و دفتر بين‌المللي، نظر دفتر بين‌المللي ارجحيت خواهد داشت.

3 – اگر متقاضي رنگ را به عنوان صفت مشخصه علامت خود درخواست نمايد، از‌او درخواست خواهد شد كه :

‌الف – مراتب را قيد كرده و اطلاعيه‌اي كه در آن رنگ يا تركيب رنگهاي‌ مورد درخواست مشخص شده است به تقاضانامه خود منضم نمايد.

ب – به تقاضانامه خود نسخه‌هاي رنگي از علامت مذكور را ضميمه كند تا به‌اطلاعيه‌هايي كه از سوي دفتر بين‌المللي داده مي‌شود پيوست گردد. تعداد نسخه‌هاي ‌مزبور در آيين‌نامه تعيين خواهد شد.

4 – دفتر بين‌المللي علائمي را كه براي آنها طبق ماده (1) تشكيل پرونده داده شده‌است بلافاصله به ثبت خواهد رساند. ثبت مزبور داراي همان تاريخ تقاضانامه براي ثبت‌بين‌المللي در كشور مبدأ خواهد بود، مشروط بر اينكه دفتر بين‌المللي طي مدت دو ماه ‌پس از اين تاريخ تقاضانامه را دريافت كرده باشد. اگر تقاضانامه در مدت مزبور دريافت‌ نشده باشد، دفتر بين‌المللي تاريخي را براي ثبت منظور خواهد كرد كه در آن تاريخ ‌تقاضانامه را دريافت كرده است. دفتر بين‌المللي بدون تأخير، مراتب ثبت را به اطلاع ‌ادارات ذي‌نفع خواهد رساند. علائم ثبت شده در نشريه‌اي ادواري كه دفتر بين‌المللي‌ منتشر مي‌كند به چاپ خواهد رسيد. چاپ علائم برمبناي مشخصاتي خواهد بود كه در‌تقاضانامه ثبت درج مي‌شود. در مورد علائم داراي عنصر تصويري يا داراي يك فرم خاص‌ مكتوب، ارائه يا عدم ارائه يك متن چاپي از سوي متقاضي در آيين‌نامه تعيين خواهد شد.

5 – به‌منظور مطلع كردن عموم در كشورهاي متعاهد از علائم ثبت شده، هر اداره به‌ نسبت تعداد واحدهاي مذكور در جزء (‌الف) بند (4) ماده (16) كنوانسيون پاريس براي‌ حمايت از مالكيت صنعتي تعدادي از نسخه‌هاي نشريه پيش گفته را به طور رايگان و‌تعدادي را همراه با تخفيف، تحت شرايطي كه در آيين‌نامه مشخص مي‌شود، از دفتر‌بين‌المللي دريافت خواهد كرد. اطلاعيه عمومي مزبور در تمام كشورهاي متعاهد كفايت‌ مي‌كند و هيچ اطلاعيه عمومي ديگري را نمي‌توان از متقاضي درخواست كرد.

ماده 3 مكرر – (‌محدوديت مربوط به قلمرو حمايت) .

1 – هر كشور متعاهد مي‌تواند در هر زماني كتباً به مديركل سازمان (كه از اين پس «‌مديركل» خوانده مي‌شود) اطلاع دهد كه حمايت ناشي از ثبت بين‌المللي فقط هنگامي به‌آن كشور گسترش خواهد يافت كه مالك علامت صراحتاً چنين درخواستي را به‌عمل آورد.

2 – اين اطلاعيه تا شش ماه پس از تاريخ اعلام مطلب مزبور از سوي مديركل به‌ ساير كشورهاي متعاهد نافذ نخواهد بود.

ماده 3 ثالث – (‌درخواست براي گسترش قلمرو حمايت) .

1 – هر درخواستي براي گسترش حمايت ناشي از ثبت بين‌المللي به كشوري كه از‌حق مذكور در ماده (3مكرر) بهره‌مند شده است بايد به‌طور خاص در تقاضانامه اشاره‌شده در بند (1) ماده (3) ذكر شود.

2 – هر درخواستي براي گسترش قلمرو حمايت پس از ثبت بين‌المللي بايد از طريق‌ اداره كشور مبدأ در فرم تعيين شده در آيين‌نامه ارائه شود. دفتر بين‌المللي درخواست مزبور‌را بلافاصله ثبت خواهد كرد و مراتب را بدون تأخير به اداره يا ادارات ذي‌نفع اطلاع‌ خواهد داد. درخواست مزبور بايد در نشريه ادواري كه دفتر بين‌المللي منتشر مي‌كند چاپ‌گردد. اين گسترش قلمرو از تاريخي نافذ خواهد بود كه در دفتر ثبت بين‌المللي به ثبت‌رسيده است، اعتبار ثبت مزبور همراه با انقضاي ثبت بين‌المللي علامتي كه به آن مرتبط ‌است، خاتمه خواهد يافت.

ماده 4 – (‌آثار ثبت بين‌المللي).

1- از تاريخ ثبتي كه طبق مقررات ماده (3) و ماده (3 ثالث) در دفتر بين‌المللي‌انجام مي‌شود، حمايت از علامت در هر يك از كشورهاي متعاهد ذي‌مدخل به همان ‌نحوي خواهد بود كه در صورت ثبت علامت مزبور به طور مستقيم در آن كشور، وجود ‌مي‌داشت. ذكر طبقات كالاها يا خدمات مذكور در ماده (3) تعهدي براي كشورهاي‌ متعاهد در مورد تعيين محدوده حمايت از علامت به وجود نخواهد آورد.

2 – هر علامت مشمول ثبت بين‌المللي از حق تقدم مقرر در ماده (4) كنوانسيون ‌پاريس براي حمايت از مالكيت صنعتي برخوردار خواهدبود، بدون اينكه نيازي به رعايت‌ تشريفات مقرر در جزء (‌د) آن ماده باشد.

ماده 4 مكرر – (‌جانشيني ثبت بين‌المللي به جاي ثبتهاي ملي قبلي).

1 – هنگامي كه علامت قبلاً ثبت شده در يك يا چند كشور متعاهد، متعاقباً توسط ‌دفتر بين‌المللي به نام همان مالك يا قائم‌مقام او از نظر مالكيت به ثبت مي‌رسد، چنين تلقي‌مي‌شود كه ثبت بين‌المللي جانشين ثبتهاي ملي قبلي شده است، بدون اين كه هيچ‌گونه‌ لطمه‌اي به حقوقي كه به دليل ثبتهاي قبلي كسب شده‌اند، وارد شود.

2 – به مجرد درخواست، اداره ملي ملزم خواهد بود كه ثبت بين‌المللي را در دفاتر‌ثبتي خود قيد كند.

ماده 5 – (‌رد درخواست حمايت از سوي ادارات ملي).

1 – در كشورهايي كه قانون اجازه مي‌دهد، اداراتي كه دفتر بين‌المللي آنها را از ثبت‌علامت يا درخواست گسترش حمايت طبق ماده (3 ثالث) مطلع مي‌كند از اين حق ‌برخوردار خواهند بود اعلام كنند كه در قلمرو آنها نمي‌توان حمايت موردنظر را به علامت ‌مزبور اعطاء كرد. رد درخواست حمايت مذكور فقط مي‌تواند بر دلايلي مبتني باشد كه بر‌طبق كنوانسيون پاريس براي حمايت از مالكيت صنعتي، در مورد علامتي اعمال مي‌شود‌كه براي ثبت ملي آن تشكيل پرونده داده شده است. باوجود اين، درخواست حمايت را‌ نمي‌توان كلاً يا حتي جزئاً فقط به اين دليل رد كرد كه قانون ملي ثبت را جز در مورد تعداد ‌محدودي از طبقات يا براي تعداد محدودي از كالاها يا خدمات، اجازه نمي‌دهد.

2 – اداراتي كه مايل به اعمال حق مذكور هستند بايد يادداشتي در مورد رد ‌درخواست حمايت به دفتر بين‌المللي بدهند. اين يادداشت بايد ضمن بيان كليه دلايل،‌ظرف مدت مقرر در قانون داخلي و حداكثر قبل از انقضاي يك سال از تاريخ ثبت‌بين‌المللي علامت يا درخواست گسترش حمايت طبق ماده (3 ثالث)، ارسال شود.

3 – دفتر بين‌المللي بدون تأخير نسخه‌اي از يادداشت رد درخواست حمايت را كه‌ به ترتيب مذكور اطلاع داده شده است براي اداره كشور مبدأ و براي مالك علامت يا‌نماينده او (‌در صورتي كه اداره مذكور نماينده‌اي به دفتر بين‌المللي معرفي كرده باشد) ‌ارسال خواهد كرد. طرف ذي‌نفع از همان طرق جبراني برخوردار خواهد بود كه اگر‌علامت موردنظر را به طور مستقيم در كشوري كه درخواست حمايت را رد كرده است، به‌ثبت مي‌رساند، وجود مي‌داشت.

4 – دفتر بين‌المللي دلايل رد درخواست حمايت براي يك علامت را به اطلاع هر‌طرف ذي‌نفع متقاضي خواهد رساند.

5 – اداراتي كه ظرف حداكثر يك سال مذكور، هرگونه تصميم موقت يا نهايي در‌مورد رد درخواست حمايت را درخصوص ثبت يك علامت يا گسترش حمايت به دفتر‌بين‌المللي اطلاع نداده باشند، مزاياي ناشي از حق مقرر در بند (1) اين ماده درخصوص‌علامت موردنظر را از دست خواهند داد.

6 – مراجع ذي‌صلاح نمي‌توانند يك علامت بين‌المللي را بي‌اعتبار اعلام كنند،‌مگر اينكه قبلاً مراتب در زمان مناسب به اطلاع مالك علامت برسد و به او فرصتي براي‌ دفاع از حقوقش داده شود. رد اعتبار به دفتر بين‌المللي اطلاع داده خواهد شد.

ماده 5 مكرر – (‌مدارك كتبي در مورد قانوني‌بودن استفاده از برخي عناصر علامت).

‌مدارك كتبي در مورد قانوني بودن استفاده از برخي عناصر گنجانده شده در يك‌علامت، مانند نشانهاي نجابت خانوادگي، تمثالها، امتيازات افتخاري، القاب، اسامي ‌تجاري، اسامي اشخاصي غيرازاسم متقاضي، يا ديگر عناوين مشابه كه ممكن است‌ادارات كشورهاي متعاهد درخواست كنند، از هرگونه تسجيل يا تصديق، جز در مواردي ‌كه از سوي اداره كشور مبدأ انجام مي‌شوند معاف خواهند بود.

ماده 5 ثالث – (‌رونوشت‌هاي مطالب ثبت شده در دفتر ثبت بين‌المللي،‌جستجوهايي براي موارد قابل پيش‌بيني، خلاصه‌هايي از دفتر ثبت بين‌المللي(.

1 – دفتر بين‌المللي درصورت پرداخت وجهي كه طبق آيين‌نامه تعيين مي‌شود،‌رونوشتي از مطالب ثبت شده در دفتر ثبت راجع به يك علامت مشخص را براي هر‌شخص درخواست كننده‌اي صادر خواهد كرد.

2 – دفتر بين‌المللي درصورت پرداخت هزينه، همچنين مي‌تواند جستجوهايي را‌در بين علائم بين‌المللي براي موارد قابل پيش‌بيني انجام دهد.

3 – خلاصه‌هايي از دفتر ثبت بين‌المللي كه به‌منظور ارائه به يكي از كشورهاي ‌متعاهد درخواست مي‌شوند، از هرگونه تسجيلي معاف خواهند بود.

ماده 6 – (‌مدت اعتبار ثبت بين‌المللي، استقلال ثبت بين‌المللي، خاتمه يافتن ‌حمايت در كشور مبدأ) .

1 – ثبت علامت در دفتر بين‌المللي براي مدت بيست سال معتبر است و امكان ‌تجديد ثبت طبق شرايط مقرر در ماده (7) وجود دارد.

2 – به محض انقضاي يك دوره پنج ساله از تاريخ ثبت بين‌المللي، ثبت مزبور از‌ثبت علامت ملي كه قبلاً در كشور مبدأ انجام شده ، با رعايت مقررات آتي، مستقل‌ مي‌گردد.

3 – حمايت ناشي از ثبت بين‌المللي، اعم از اينكه موضوع انتقال واقع شده يا نشده‌باشد، در صورتي كلاً يا جزئاً قابل استناد نخواهد بود كه ظرف پنج سال پس از تاريخ ثبت‌بين‌المللي، علامت ملي كه قبلاً در كشور مبدأ طبق ماده (1) به ثبت رسيده است، ديگر‌جزئاً يا كلاً از حمايت قانوني در آن كشور بهره‌مند نباشد. اين مقررات حاضر همچنين در‌موردي اعمال خواهد شد كه حمايت قانوني متعاقباً بخاطر اقدامي كه آغاز آن قبل از‌انقضاي مدت پنج ساله بوده است، متوقف شده باشد.

4 – در مورد ابطال ثبت به صورت اختياري يا به اعتبار سمت يا مقام، اداره كشور‌مبدأ ابطال ثبت علامت در دفتر بين‌المللي را درخواست مي‌كند و دفتر بين‌المللي اين‌ابطال را انجام خواهد داد. در صورت اقدام قضايي، اداره مذكور به اعتبار سمت يا مقام يا‌به درخواست خواهان، رونوشتي از شكايت يا هر مدرك كتبي مبني بر آغاز دعوا و نيز‌تصميم نهائي دادگاه را براي دفتر بين‌المللي خواهد فرستاد. دفتر بين‌المللي موضوع را در‌دفتر ثبت بين‌المللي وارد خواهد كرد.

ماده 7 – ( تجديد ثبت بين‌المللي) .

1 – هر ثبتي را مي‌توان براي مدت بيست سال پس از انقضاي مدت پيشين ‌تجديدكرد. اين كار با پرداخت فقط هزينه اصلي و در موارد ضروري پرداخت هزينه‌هاي ‌تبعي و تكميلي مقرر در بند (2) ماده (8) انجام مي‌شود.

2 – تجديد ثبت نمي‌تواند شامل هيچ گونه تغييري در ثبت پيشين به‌صورت آخرين‌شكل آن باشد.

3 – اولين تجديدي كه طبق مقررات سند نيس مورخ 25 خرداد 1336 (15 ژوئن1957) يا اين سند انجام مي‌شود، شامل ذكر طبقات طبقه‌بندي بين‌المللي كه ثبت به آن‌مربوط است، مي‌گردد.

4 – شش ماه قبل از انقضاي دوره حمايت، دفتر بين‌المللي با ارسال يادداشتي‌غيررسمي براي مالك علامت و نماينده او، تاريخ دقيق انقضاء را يادآوري خواهد كرد.

5 – درصورت پرداخت هزينه اضافي تعيين شده در آيين‌نامه، اجازه استفاده از يك‌مهلت شش ماهه براي تجديد ثبت بين‌المللي اعطاء خواهد شد.

ماده 8 – (‌هزينه ملي، هزينه بين‌المللي، تقسيم وصولي‌هاي اضافي، هزينه‌هاي ‌تبعي و هزينه‌هاي تكميلي) .

1 – اداره كشور مبدأ به صلاحديد خود مي‌تواند هزينه‌اي ملي را كه بايد از مالك‌علامت به‌خاطر درخواست ثبت بين‌المللي يا تجديد آن مطالبه كند، تعيين كرده و به نفع‌خود از وي وصول نمايد.

2 – ثبت علامت در دفتر بين‌المللي موكول به پيش‌پرداخت هزينه‌اي بين‌المللي‌ شامل موارد زير خواهد بود :

‌الف – هزينه اصلي.

ب – هزينه تبعي براي هر طبقه از طبقه‌بندي بين‌المللي، بيش از سه‌طبقه، كه كالاها ‌يا خدمات موضوع علامت در آن طبقات جاي مي‌گيرند.

ج – هزينه تكميلي براي هر درخواست گسترش حمايت طبق ماده (3 ثالث) .

3 – باوجود اين، هزينه تبعي مذكور در جزء (ب) بند (2) مي‌تواند بدون واردكردن‌هيچگونه خدشه‌اي به تاريخ ثبت، ظرف مدت تعيين شده در آيين‌نامه پرداخت گردد،‌مشروط بر اينكه دفتر بين‌المللي تعداد طبقات كالاها يا خدمات را به طور قطعي تعيين‌كرده يا مورد بحث قرارداده باشد. اگر به محض انقضاي دوره مذكور، هزينه تبعي پرداخت‌نشده يا متقاضي فهرست كالاها يا خدمات را به ميزان موردنظر كاهش نداده باشد، چنين‌تلقي خواهد شد كه از پيگيري درخواست ثبت بين‌المللي انصراف حاصل شده است.

4 – دفتر بين‌المللي درآمدهاي سالانه از محل وصولي‌هاي گوناگون ناشي از ثبت‌بين‌المللي، به‌استثناي موارد مقرر در جزء‌هاي (ب) و (ج) بند (2(، را پس از كسر مخارج و‌هزينه‌هاي ضروري براي اجراي سند مذكور، به طور مساوي ميان كشورهاي طرف اين‌سند تقسيم خواهد كرد. اگر در زماني كه اين سند لازم‌الاجراء مي‌شود، كشوري هنوز آن را‌تصويب نكرده يا به آن ملحق نشده باشد، تا تاريخي كه تصويب يا الحاق كشور اعتبار‌مي‌يابد، آن كشور استحقاق سهيم شدن در وصولي‌هاي اضافي محاسبه شده برمبناي سند‌مقدمي را خواهد داشت كه نسبت به آن كشور اعمال مي‌شد.

5 – مبالغ حاصل از هزينه‌هاي تبعي مقرر در جزء (ب) بند (2) در پايان هر سال بين‌كشورهاي طرف اين سند يا سند نيس مصوب 25 خرداد 1336 (15 ژوئن 1957 (تقسيم‌ خواهد شد. اين تقسيم به نسبت تعداد علائمي خواهد بود كه در هر يك از كشورهاي‌ مزبور براي حمايت از آنهاي طي سال مورد نظر تقاضانامه داده شده است در مورد ‌كشورهايي كه در آنجا بررسي مقدماتي صورت مي‌گيرد، تعداد فوق ضرب در عدد ثابتي ‌مي‌گردد كه در آيين‌نامه تعيين خواهد شد. اگر در زماني كه اين سند لازم‌الاجرا مي‌شود،‌كشوري هنوز اين سند را تصويب نكرده يا به آن ملحق نشده باشد، تا تاريخي كه تصويب يا‌الحاق كشور مزبور اعتبار مي‌يابد، آن كشور استحقاق سهيم شدن در مبالغ محاسبه شده ‌برمبناي سند نيس را خواهد داشت.

6 – مبالغ حاصل از هزينه‌هاي تكميلي مقرر در جزء (ج) بند (2)، طبق الزامات بند (5) ميان كشورهاي بهره‌مند از حق مذكور در ماده (3 مكرر(، تقسيم خواهد شد. اگر در‌زماني كه اين سند لازم‌الاجراء مي‌شود، كشوري هنوز آن را تصويب نكرده يا به آن ملحق‌نشده باشد، تا تاريخي كه تصويب يا الحاق كشور مزبور اعتبار مي‌يابد، كشور مزبور‌استحقاق سهيم ‌شدن در مبالغ محاسبه شده بر مبناي سند نيس را خواهد داشت.

ماده 8 مكرر – (‌صرفنظركردن از حق حمايت در يك يا چند كشور) .

‌شخصي كه ثبت بين‌المللي به نام او انجام شده است همواره مي‌تواند با تنظيم ‌اعلاميه‌اي خطاب به اداره كشور خود، براي ارسال به دفتر بين‌المللي، از حق حمايت خود‌ در يك يا چند كشور متعاهد صرفنظر كند. دفتر بين‌المللي مراتب را به اطلاع كشورهائي كه ‌از حق حمايت درمورد آنها صرفنظر شده است، خواهد رسانيد. صرفنظركردن از اين حق‌ مشمول هيچ هزينه‌اي نخواهد بود.

ماده 9 – (‌تغييرات در دفاتر ثبت ملي كه مؤثر بر ثبت بين‌المللي است، تقليل ‌فهرست كالاها و خدمات مذكور در ثبت بين‌المللي، افزودن به فهرست مزبور،‌جايگزيني‌هايي در فهرست مزبور) .

1 – اداره كشور متبوع شخصي كه ثبت بين‌المللي به نام او انجام شده است نيز كليه‌ ابطالها، لغوها، صرفنظركردن‌ها، انتقالها و ساير تغييرات انجام شده در ثبت علامت در دفتر‌ثبت ملي را به اطلاع دفتر بين‌المللي خواهد رساند، مشروط بر اينكه تغييرات مزبور بر‌ثبت بين‌المللي نيز مؤثر باشند.

2 – دفتر تغييرات مذكور را در دفتر ثبت بين‌المللي واردكرده به ترتيب به ادارات‌كشورهاي متعاهد اطلاع خواهد داد و آنها را در نشريه خود منتشر خواهد كرد.

3 – اگر شخصي كه ثبت بين‌المللي به ‌نام او انجام شده است درخواست تقليل‌ فهرست كالاها يا خدماتي را كند كه ثبت مزبور در مورد آنها اعمال مي‌شود، رويه مشابهي‌ دنبال خواهد شد.

4 – عمليات مزبور ممكن است مشمول پرداخت هزينه‌اي شود كه در آيين‌نامه ‌تعيين خواهد شد.

5 – افزودن بعدي كالاها يا خدمات جديد به فهرست مذكور فقط با تسليم ‌تقاضانامه جديد، به نحو مقرر در ماده (3)، امكان پذير خواهد بود.

6 – جايگزيني يك كالا يا خدمت به جاي موردديگر، بايد به عنوان افزودن به ‌فهرست تلقي شود.

ماده 9مكرر – (‌انتقال علامت بين‌المللي كه متضمن تغيير در كشور مالك است) .

1 – در موردي كه يك علامت ثبت شده در دفتر ثبت بين‌المللي به شخصي مستقر‌در يك كشور متعاهد منتقل مي‌شود و اين كشور غير از كشور متبوع شخصي است كه ثبت‌بين‌المللي به نام او انجام شده است، اداره كشور اخير انتقال را به اطلاع دفتر بين‌المللي‌خواهد رساند. دفتر بين‌المللي انتقال را ثبت كرده به ادارات ديگر اطلاع خواهد داد و آن را‌در نشريه خود منتشر خواهد كرد. اگر انتقال قبل از انقضاي مدت پنج سال از ثبت‌بين‌المللي انجام شده باشد، دفتر بين‌المللي موافقت اداره كشور متبوع مالك جديد را‌تحصيل و در صورت امكان، تاريخ و شماره ثبت علامت در كشور مالك جديد را منتشر‌خواهد كرد.

2 – انتقال يك علامت ثبت شده در دفتر ثبت بين‌المللي، به نفع شخصي كه حق ‌تشكيل پرونده براي يك علامت بين‌المللي را ندارد، به هيچ وجه ثبت نخواهد شد.

3 – در موردي كه ثبت يك انتقال در دفتر ثبت بين‌المللي امكان‌پذير نبوده، يا به‌دليل اينكه كشور متبوع مالك جديد از اعلام موافقت خودداري كرده يا به اين دليل كه‌انتقال مذكور به نفع شخصي انجام شده كه حق تقاضاي ثبت بين‌المللي را نداشته است،‌اداره كشور متبوع مالك پيشين از اين حق برخوردار خواهد بود كه تقاضا كند دفتر‌بين‌المللي نسبت به ابطال علامت ثبت شده در دفتر خود اقدام نمايد.

ماده 9ثالث – (‌واگذاري جزيي علامت بين‌المللي فقط نسبت به كالاها يا خدمات‌ثبت شده يا فقط براي برخي از كشورهاي متعاهد، ارجاع به ماده (6 رابع) كنوانسيون‌پاريس «‌واگذاري علامت») .

1 – اگر واگذاري جزيي يك علامت بين‌المللي فقط براي كالاها يا خدمات ثبت‌شده به اطلاع دفتر بين‌المللي رسانده شود، دفتر مزبور آن را در دفتر ثبت خود وارد خواهد‌كرد. هر يك از كشورهاي متعاهد از اين حق برخوردار خواهند بود كه از شناسايي اعتبار‌واگذاري مزبور امتناع كنند، مشروط بر اينكه كالاها يا خدمات گنجانده شده در جزيي كه به‌طريق فوق واگذار شده‌اند، مشابه كالاها يا خدماتي باشند كه در مورد آنها علامت به نفع ‌واگذاركننده كماكان ثبت شده باقي مي‌مانند.

2 – دفتر بين‌المللي به همين ترتيب واگذاري يك علامت بين‌المللي را كه فقط در‌مورد يك يا چند كشور متعاهد است، ثبت خواهد كرد.

3 – اگر در موارد فوق، تغييري در كشور متبوع مالك حاصل شود، اداره كشوري كه‌مالك جديد تابعيت آن را دارد، در صورتي كه علامت بين‌المللي قبل از انقضاي مدت پنج‌سال از ثبت بين‌المللي منتقل شده باشد، موافقت خود را به نحو مقرر در ماده (9 مكرر)‌ اعلام خواهد كرد.

4 – مقررات بندهاي پيشين با رعايت ماده (6 رابع) كنوانسيون پاريس براي حمايت‌از مالكيت صنعتي، اعمال خواهند شد.

ماده 9رابع – (‌اداره مشترك براي چند كشور متعاهد، درخواست چند كشور‌متعاهد براي اينكه با آنها به عنوان كشوري واحد رفتار شود) .

1 – اگر چند كشور اتحاديه ويژه توافق كنند كه مقررات داخلي خود در باره علائم را‌يكسان نمايند، مي‌توانند به اطلاع مديركل برسانند كه :

‌الف – اداره مشتركي جانشين ادارات ملي هر يك از آنها خواهد شد.

ب – كل قلمروهاي مربوط به آنها، از لحاظ اعمال تمام يا بخشي از مقرراتي كه قبل‌از اين ماده ذكر شده‌اند، به عنوان كشوري واحد تلقي خواهد شد.

2 – چنين اطلاعيه‌اي تنها پس از گذشت شش ماه از تاريخ ارسال آن توسط مديركل‌براي كشورهاي متعاهد ديگر نافذ خواهد بود.

ماده 10 – (‌مجمع اتحاديه ويژه)

1 –

الف – اتحاديه ويژه داراي مجمعي مركب از كشورهايي كه اين سند را تصويب كرده ‌يا به آن ملحق شده‌اند، خواهد بود.

ب – حكومت هر كشور داراي يك نماينده در مجمع خواهد بود كه مي‌تواند از‌ياري نمايندگان علي‌البدل، مشاورين و كارشناسان بهره‌مند شود.

ج – هزينه‌هاي هر هيأت نمايندگي به‌عهده حكومت منصوب‌كننده آن خواهد بود،‌مگر هزينه‌هاي مسافرت و مدد معاش تنها يك نماينده هر كشور عضو كه از صندوق‌اتحاديه ويژه پرداخت خواهد شد.

2 –

الف – مجمع به امور زير خواهد پرداخت :

‌يك – انجام كليه امور راجع به حفظ وتوسعه اتحاديه ويژه واجراي اين‌موافقتنامه،

‌دو – دادن دستوراتي به دفتر بين‌المللي راجع به تدارك فراهمايي‌هاي بازنگري،‌با توجه مقتضي به اظهارنظرهاي آن دسته از كشورهاي عضو اتحاديه ويژه كه اين سند را‌تصويب نكرده يا به آن ملحق نشده‌اند،

‌سه – اصلاح مقررات، شامل تعيين مبالغ هزينه‌هاي مذكور در بند (2) ماده (8) ‌و ساير هزينه‌هاي مربوط به ثبت بين‌المللي،

‌چهار – بررسي و تأييد گزارشها و فعاليتهاي مديركل راجع به اتحاديه ويژه و‌دادن تمام دستورات لازم به او درباره موضوعاتي كه در محدوده صلاحيت اتحاديه ويژه‌هستند،

‌پنج – تصميم‌گيري در مورد برنامه و تصويب بودجه دوسالانه اتحاديه ويژه و‌تصويب صورت حسابهاي نهايي آن،

‌شش – تصويب آيين‌نامه مالي اتحاديه ويژه،

‌هفت – تشكيل كميته‌هاي كارشناسان و گروههاي كاري، كه ممكن است براي ‌نيل به اهداف اتحاديه ويژه ضرورت داشته باشد،

‌هشت – تعيين كشورهاي غيرعضو اتحاديه ويژه و سازمانهاي بين‌الدولي و‌غيردولتي بين‌المللي كه به‌عنوان ناظر در جلسات آن پذيرفته مي‌شوند،

‌نه – تصويب اصلاحات مواد (10) تا (13(،

‌ده – اتخاذ هر اقدام مناسب ديگر به منظور پيشبرد اهداف اتحاديه ويژه،

‌يازده – انجام وظايف ديگري كه به موجب اين موافقتنامه مقتضي باشد.

2 – ب – مجمع درخصوص اموري كه همچنين مورد علاقه ساير اتحاديه‌هاي‌ تحت مديريت سازمان هستند، پس از استماع نظر مشورتي، «‌كميته هماهنگي سازمان»،‌تصميم‌گيري خواهد نمود.

3 –

الف – هر كشور عضو مجمع داراي يك رأي خواهد بود.

ب – حضور نصف كشورهاي عضو مجمع براي رسميت يافتن آن كافي خواهد بود.

ج – قطع نظر از مقررات جزء (ب) فوق، اگر در هر جلسه مجمع تعداد كشورهاي‌ حاضر كمتر از نصف ولي مساوي با يا بيشتر از ثلث كشورهاي عضو مجمع باشند، مجمع‌مي‌تواند به استثناي تصميمات راجع به آيين‌كار خود، در ساير موارد تصميم‌گيري كند.‌ كليه تصميمات مزبور تنها در صورتي نافذ خواهند بود كه شرايطي كه از اين پس مقرر‌مي‌شوند رعايت شده باشند. دفتر بين‌المللي تصميمات مذكور را براي آن دسته از‌كشورهاي عضو مجمع كه نمايندگان آنها در جلسه حاضر نبوده‌اند، ارسال خواهد كرد و از‌آنها خواهد خواست كه ظرف سه ماه از تاريخ ارسال، رأي مثبت يا منفي يا ممتنع خود را‌كتباً اعلام كنند. اگر پس از انقضاي مدت مزبور، تعداد كشورهايي كه به طريق فوق رأي‌مثبت يا منفي يا ممتنع خود را اعلام داشته‌اند به تعدادي برسند كه صرفاً براي دستيابي به‌حد نصاب درجلسه، كمبود وجود داشته است، تصميمات مزبور نافذ خواهند بود،‌مشروط بر اينكه در همان زمان، اكثريت موردنياز هنوز هم با اين تعداد حاصل باشد.

د – با رعايت مقررات بند (2) ماده (13)، تصميم‌گيري‌ها در مجمع براساس‌دوسوم آراي داده شده خواهد بود.

هـ – آراء ممتنع به‌عنوان رأي محاسبه نخواهند شد.

و – يك نماينده معرف يك كشور بوده و تنها مي‌تواند يك رأي به نام آن بدهد.

ز – كشورهاي عضو اتحاديه ويژه كه عضو مجمع نيستند به عنوان ناظر در جلسات‌مجمع پذيرفته خواهند شد.

4 –

الف – مجمع به دعوت مديركل هر دو سال تقويمي يكبار به عنوان اجلاس عادي‌ تشكيل جلسه خواهد داد و در صورتي كه شرايط استثنايي وجود نداشته باشد، تشكيل‌جلسه براي همان مدت و در همان محل مجمع عمومي سازمان خواهد بود.

ب – مجمع به درخواست يك چهارم كشورهاي عضو مجمع ، به دعوت مديركل،‌اجلاس فوق‌العاده تشكيل خواهد داد.

ج – دستور كار هر اجلاس را مديركل تهيه خواهد كرد.

5 – مجمع قواعد آيين كار خود را تصويب خواهد كرد.

ماده 11 – (‌دفتر بين‌المللي).

1 –

الف – انجام ثبت بين‌المللي و وظايف مرتبط به آن، همچنين ساير تكاليف اداري ‌راجع به اتحاديه ويژه، به عهده دفتر بين‌المللي خواهد بود.

ب – دفتر بين‌المللي به ويژه جلسات را تدارك خواهد كرد و امور دبيرخانه مجمع و‌كميته‌هاي كارشناسان و گروههاي كاري كه ممكن است مجمع تشكيل دهد، به عهده‌خواهد گرفت.

ج – مديركل عالي‌ترين مقام اجرايي اتحاديه ويژه و نماينده آن خواهد بود.

2 – مديركل و هر مقام اداري كه او تعيين مي‌كند، بدون داشتن حق رأي، در تمام‌جلسات مجمع و كميته‌هاي كارشناسان يا گروههاي كاري كه ممكن است مجمع تشكيل‌دهد شركت خواهند كرد. مديركل يا مقام اداري كه او تعيين مي‌كند به اعتبار سمت خود،‌دبير نهادهاي مزبور خواهند بود.

3 –

الف – دفتر بين‌المللي طبق دستورات مجمع، برگزاري فراهمايي‌هاي بازنگري در‌مقررات موافقتنامه، به غير از مواد (10) تا (13)، را تدارك خواهد كرد.

ب – دفتر بين‌المللي مي‌تواند درباره تدارك فراهمايي‌هاي بازنگري، با سازمانهاي ‌بين‌الدولي و سازمانهاي غيردولتي بين‌المللي مشورت كند.

ج – مديركل و اشخاصي كه از سوي او تعيين مي‌شوند، بدون داشتن حق رأي، در‌مباحث فراهمايي‌هاي مزبور شركت خواهند كرد.

4 – دفتر بين‌المللي ساير وظايف محوله را انجام خواهد داد.

ماده 12 – (‌امور مالي) .

1 –

الف – اتحاديه ويژه داراي يك بودجه خواهد بود.

ب – بودجه اتحاديه ويژه شامل درآمدها و مخارج خود اتحاديه ويژه، كمكهاي آن ‌به بودجه مخارج مشترك اتحاديه‌ها و در صورت امكان، مبالغي خواهد بود كه در اختيار‌بودجه فراهمايي سازمان گذاشته مي‌شود.

ج – مخارجي كه منحصراً قابل انتساب به اتحاديه ويژه نيستند بلكه همچنين به يك ‌يا چند اتحاديه ديگر تحت مديريت سازمان مربوط مي‌شوند، بايد به عنوان مخارج ‌مشترك اتحاديه‌ها درنظرگرفته شوند. سهم اتحاديه ويژه در اين مخارج مشترك به نسبت‌منافع اتحاديه ويژه در آنها خواهد بود.

2 – بودجه اتحاديه ويژه باتوجه مقتضي به لزوم هماهنگي با بودجه‌هاي ساير‌اتحاديه‌هاي تحت مديريت سازمان تعيين خواهد شد.

3- بودجه اتحاديه ويژه از منابع زير تأمين مالي خواهد شد:

‌يك – هزينه‌هاي ثبت بين‌المللي و ساير هزينه‌ها و مخارج به‌خاطر ساير‌خدماتي كه دفتر بين‌المللي در ارتباط با اتحاديه ويژه انجام مي‌دهد،

‌دو – فروش يا حق‌الامتياز انتشارات دفتر بين‌المللي در ارتباط با اتحاديه ويژه،

‌سه – هديه‌ها، مبالغ انتقالي بر طبق وصيت و مبالغ اهداء‌شده از سوي دولتها،

‌چهار – اجاره‌ها، منافع و ساير درآمدهاي متفرقه.

4 –

الف – مجمع به پيشنهاد مديركل مبالغ هزينه‌هاي مذكور در بند (2) ماده (8) و ساير‌هزينه‌هاي مربوط به ثبت بين‌المللي را تعيين خواهد كرد.

ب – مبالغ هزينه‌هاي مزبور به نحوي تعيين خواهند شد كه درآمدهاي اتحاديه ويژه‌از محل هزينه‌هاي مزبور، به غير از هزينه‌هاي تبعي و تكميلي مذكور در جزء‌هاي (ب) و(ج) بند (2) ماده (8) و ساير منابع، حداقل براي تأمين مخارج دفتر بين‌المللي در ارتباط با ‌اتحاديه ويژه، كافي باشند.

ج – اگر قبل از آغاز دوره جديد مالي، بودجه به تصويب نرسد ميزان آن در حد ‌بودجه سال قبل، به نحو مقرر در آيين‌نامه مالي خواهد بود.

5 – با رعايت مقررات جزء (‌الف) بند (4)، مبالغ هزينه‌ها و مخارج به‌خاطر ساير‌خدماتي كه دفتر بين‌المللي در ارتباط با اتحاديه ويژه انجام مي‌دهد تعيين خواهد شد و‌مديركل آن را به اطلاع مجمع خواهد رساند.

6 –

الف – اتحاديه ويژه داراي يك صندوق سرمايه در گردش خواهد بود كه با پرداخت‌جداگانه هر كشور عضو اتحاديه ويژه ايجاد خواهد شد. اگر وجوه صندوق كافي نباشد،‌مجمع تصميم به افزايش آن خواهد گرفت.

ب – مبلغ پرداخت اوليه هر كشور به صندوق مزبور يا مشاركت آن كشور در افزايش‌مبلغ آن به نسبت سهم آن كشور به‌عنوان عضو اتحاديه پاريس براي حمايت از مالكيت‌صنعتي در بودجه اتحاديه مزبور در سال تأسيس صندوق يا سال اتخاذ تصميم براي ‌افزايش وجوه آن خواهد بود.

ج – مجمع نسبت و شرايط پرداخت را به پيشنهاد مديركل، پس از استماع نظر‌مشورتي كميته هماهنگي سازمان، تعيين خواهد كرد.

د – تا زماني كه مجمع اجازه استفاده از صندوق ذخيره اتحاديه ويژه را به عنوان ‌صندوق سرمايه در گردش بدهد، مي‌تواند اعمال مقررات جزء‌هاي (الف)، (ب) و (ج) ‌فوق را به حالت تعليق درآورد.

7 –

الف – در موافقتنامه مقر منعقده با كشوري كه اداره مركزي سازمان در قلمرو آن مستقر است پيش‌بيني خواهد شد كه هرگاه وجوه صندوق سرمايه درگردش كافي نباشد، ‌كشور مزبور پيش‌ پرداخت‌هايي را دراختيار بگذارد. مبلغ پيش‌پرداختهاي مزبور و شرايط دراختيار گذاشتن آنها، موضوع توافق‌هاي جداگانه‌اي در هر مورد بين كشور مزبور و‌سازمان خواهد بود.

ب – كشور مذكور در جزء (‌الف) فوق و سازمان، هر يك از اين حق برخوردار‌خواهند بود كه تعهد براي دراختيار گذاشتن پيش پرداخت را با صدور اطلاعيه‌اي كتبي لغو‌كنند. سه سال پس از پايان سالي كه درآن اطلاعيه مذكور داده مي‌شود، لغو نافذ خواهد ‌گرديد.

8 – يك يا چند كشور عضو اتحاديه ويژه يا حسابرسان بيرون از اتحاديه حسابرسي ‌حسابها را به نحو مقرر در آيين‌نامه مالي انجام خواهند داد. مجمع پس از كسب موافقت (‌اين كشورها يا اشخاص)، اقدام به تعيين آنها خواهد كرد.

ماده 13 – (‌اصلاح مواد «10» تا «13»).

1 – پيشنهادهاي مربوط به اصلاح مواد (10)، (11) و (12) ماده حاضر مي‌تواند به ابتكارهر كشورعضو مجمع يا به ابتكار مديركل باشد. مديركل پيشنهادهاي مزبور را‌ حداقل شش ماه قبل از بررسي آنها در مجمع، براي كشورهاي عضو مجمع ارسال خواهد‌كرد.

2 – اصلاحات مواد مذكور در بند (1) فوق به تصويب مجمع خواهد رسيد. اين‌ تصويب نيازمند سه چهارم آراي داده شده خواهد بود، مشروط بر اينكه هرگونه اصلاح ‌ماده (10) و بند حاضر برمبناي چهار پنجم آراي داده شده باشد.

3 – هرگونه اصلاح مواد مذكور در بند (1) فوق، يك ماه پس از اينكه مديركل ‌اطلاعيه‌هاي كتبي قبولي را كه طبق روندهاي قانون اساسي كشورهاي مربوط صادر‌مي‌شوند، از سوي سه چهارم كشورهاي عضو مجمع در زمان تصويب اصلاحيه، دريافت‌كرد، لازم الاجراء خواهد شد. هرگونه اصلاح اين مواد كه به نحو مزبور قبول شود، كليه‌ كشورهاي عضو مجمع در زمان لازم‌الاجراء‌شدن اصلاحيه يا تمام كشورهايي را كه بعد از‌اين تاريخ عضو مجمع مي‌شوند، ملزم خواهد ساخت.

ماده 14 – (‌تصويب و الحاق، لازم‌الاجراء‌شدن، الحاق به اسناد پيشين، ارجاع به ‌ماده «24» كنوانسيون پاريس «‌قلمروها») .

1 – هر كشور عضو اتحاديه ويژه كه اين سند را امضاء كرده است، مي‌تواند آن را‌تصويب كند و در صورت عدم امضاء، مي‌تواند به آن ملحق شود.

2 –

الف – هر كشور خارج از اتحاديه ويژه كه عضو كنوانسيون پاريس براي حمايت از‌مالكيت صنعتي است مي‌تواند به اين سند ملحق و بدين‌وسيله عضو اتحاديه ويژه شود.

ب – به محض اينكه دفتر بين‌المللي مطلع گردد كه چنين كشوري به اين سند ملحق‌شده است، طبق ماده (3)، اطلاعيه مربوط به مجموع علايمي را كه در آن زمان از حمايت ‌بين‌المللي بهره‌مند هستند، براي اداره آن كشور ارسال خواهد كرد.

ج – اطلاعيه مزبور براي علايم مذكور، به خودي خود منافع ناشي از مقررات گفته ‌شده را در قلمرو آن كشور تضمين خواهد كرد و نقطه آغاز دوره‌اي يكساله خواهد بود كه‌ طي آن، اداره ذي‌ربط مي‌تواند اعلاميه مقرر در ماده (5( را صادر كند.

د – باوجود اين، هر يك از كشورهاي مزبور مي‌تواند به هنگام الحاق به اين سند ‌اعلام كند كه به استثناي علايم بين‌المللي كه قبلاً در آن كشور موضوع ثبت ملي مشابهي‌ بوده‌اند كه هنوز اعتبار دارند و به محض درخواست طرفهاي ذي‌نفع قابل تأييد هستند،‌ اجراي اين سند محدود به علايمي خواهد بود كه از تاريخ لازم‌الاجراء‌شدن الحاق به ثبت‌ مي‌رسند.

هـ – اعلاميه مزبور دفتر بين‌المللي را از صدور اطلاعيه مربوط به كل علايم مذكور در‌فوق، معاف خواهد كرد. دفتر بين‌المللي فقط علايمي را اطلاع خواهد داد كه در ارتباط با‌آنها، ظرف يك دوره يك ساله از تاريخ الحاق يك كشور جديد، درخواستي با مشخصات‌ ويژه، براي بهره‌مندي از استثناي مذكور در جزء (‌د) فوق دريافت كرده باشد.

و – دفتر بين‌المللي اطلاعيه مربوط به مجموع علائم را براي كشورهايي ارسال‌ نخواهد كرد كه هنگام الحاق به اين سند، اعلام كنند كه مي‌خواهند از حق مقرر در ماده (3‌مكرر) بهره‌مند شوند. كشورهاي مزبور همچنين مي‌توانند در همان زمان اعلام كنند كه ‌اجراي اين سند، محدود به علايمي خواهد بود كه از تاريخ لازم‌الاجراشدن الحاق، به ثبت‌ مي‌رسند. با وجود اين، محدوديت مزبور مؤثر بر آن دسته از علائم بين‌المللي نخواهد بود‌ كه قبلاً موضوع ثبت ملي مشابهي در كشورهاي مزبور بوده‌اند و مي‌توانند مشمول ‌درخواست گسترش حمايت باشند كه انجام و اطلاع آنها طبق ماده (3 ثالث( و جزء (ج) ‌بند (2) ماده (8) صورت مي‌گيرد.

ز – ثبت علايمي كه مشمول يكي از اطلاعيه‌هاي مقرر در اين بند بوده‌اند، جانشين ‌ثبت‌هايي تلقي مي‌شود كه به طور مستقيم در كشور متعاهد جديد، قبل از تاريخ‌ لازم‌الاجراء‌شدن الحاق، انجام شده‌اند.

3 – اسناد تصويب و الحاق به مديركل سپرده خواهند شد.

4 –

الف – در ارتباط با اولين پنج كشوري كه اسناد تصويب يا الحاق خود را به مديركل‌ مي‌سپارند، اين سند سه ماه پس از سپردن پنجمين سند، لازم‌الاجراء خواهد بود.

ب – در ارتباط با هر كشور ديگري، اين سند سه ماه پس از تاريخ اعلام تصويب يا‌الحاق به مديركل، لازم‌الاجراء خواهد شد، مگر اينكه در سند تصويب يا الحاق تاريخ مؤخري درج شده باشد. در مورد اخير، اين سند در ارتباط با آن كشور، در تاريخي كه به ‌نحو فوق ذكر شده است، لازم‌الاجراء خواهد بود.

5 – تصويب يا الحاق به صورت خودكار متضمن قبول تمام قيود سند و بهره‌مندي‌ از تمام مزاياي آن است.

6 – پس از لازم‌الاجراء‌شدن اين سند، هركشوري تنها در پيوند با تصويب اين سند ‌يا الحاق به آن مي‌تواند به سند نيس مورخ 25 خرداد 1336 (15 ژوئن 1957) ملحق‌شود. الحاق به سندهاي پيش از سند نيس، حتي در پيوند با تصويب اين سند يا الحاق‌به‌آن، مجاز نخواهد بود.

7 – مقررات ماده (24) كنوانسيون پاريس براي حمايت از مالكيت صنعتي، نسبت‌به اين موافقتنامه اعمال خواهد شد.

ماده 15 – (‌لغو)

1 – اين موافقتنامه بدون محدوديت زماني معتبر خواهد بود.

2 – هر كشوري مي‌تواند با صدور اطلاعيه‌اي خطاب به مديركل، اين سند را لغو‌كند. اين اقدام شامل لغو تمام سندهاي پيشين نيز خواهد شد و فقط مؤثر بر كشوري‌ خواهد بود كه آن را انجام مي‌دهد. اين موافقتنامه براي تمام كشورهاي ديگر عضو اتحاديه‌ ويژه، كماكان به طور كامل مجري و معتبر خواهد بود.

3 – لغو اين سند، يكسال پس از تاريخ دريافت اطلاعيه توسط مديركل، اعتبار‌قانوني خواهد يافت.

4 – هيچ كشوري حق لغو مقرر در اين ماده را پيش از انقضاي پنج سال از تاريخي كه‌ كشور مزبور به عضويت اتحاديه ويژه درمي‌آيد، اعمال نخواهد كرد.

5 – علايم بين‌المللي كه تا تاريخ نافذشدن لغو ثبت گرديده و ظرف يك سال مقرر‌در ماده (5) رد نشده‌اند، طي مدت حمايت بين‌المللي، از همان حمايتي برخوردار‌خواهند بود كه اگر به طور مستقيم در كشور لغو كننده به ثبت مي‌رسيدند، وجود‌مي‌داشت.

ماده 16 – (‌اجراي اسناد پيشين(

1 –

الف – از لحاظ روابط ميان كشورهاي عضو اتحاديه ويژه كه اين سند را تصويب‌كرده يا به آن ملحق شده‌اند، اين سند از تاريخ لازم‌الاجراء‌شدن براي اين كشورها، جانشين‌موافقتنامه مادريد مورخ 1270 (1891) و ديگر متن‌هاي آن مي‌شود كه پيش از انعقاد اين‌سند وجود داشتند.

ب – باوجود اين، هر كشور عضو اتحاديه ويژه كه اين سند را تصويب كرده يا به آن‌ ملحق شده است، از لحاظ روابط خود با كشورهايي كه اين سند را تصويب نكرده يا به آن‌ملحق نشده‌اند ملتزم به متون پيشيني خواهد ماند كه طبق بند (4) ماده (12) سند نيس‌مورخ 25 خرداد 1336 (15 ژوئن 1957) آنها را قبلاً لغو نكرده است.

2 – كشورهاي خارج از اتحاديه ويژه كه طرف اين سند مي‌گردند، آن را از طريق‌اداره ملي هر كشور عضو اتحاديه ويژه كه طرف اين سند نيست، در مورد ثبتهاي بين‌المللي‌انجام شده در دفتر بين‌المللي اعمال خواهند كرد، مشروط بر اينكه ثبتهاي مزبور در ارتباط ‌با آن كشورها، الزامات اين سند را برآورده سازند. در مورد ثبتهاي بين‌المللي انجام شده در‌دفتر بين‌المللي از طريق ادارات ملي كشورهاي مذكور كه خارج از اتحاديه ويژه هستند و‌طرف اين سند مي‌شوند، كشورهاي مزبور اين امر را مورد شناسايي قرار مي‌دهند كه كشور‌پيش گفته عضو اتحاديه ويژه، مي‌تواند رعايت الزامات آخرين سندي را كه طرف آن‌است، درخواست كند.

ماده 17 – (‌امضاء، زبانها، وظايف نگهدارنده سند)

1 –

الف – اين سند در نسخه‌اي واحد به زبان فرانسه امضاء و نزد دولت سوئد سپرده‌خواهد شد.

‌مديركل متون رسمي را پس از مشاوره با حكومتهاي ذي‌علاقه، به زبانهاي ديگري ‌كه ممكن است مجمع تعيين كند، تهيه خواهد كرد.

2 – اين سند تا تاريخ 23 دي 1346 (13 ژانويه 1968) در استكهلم براي امضاء ‌مفتوح باقي خواهد ماند.

3 – مديركل دو نسخه از متن امضاء شده اين سند را كه دولت سوئد تصديق‌كرده است براي حكومتهاي تمام كشورهاي عضو اتحاديه ويژه و در صورت درخواست،‌براي حكومت هر كشور ديگري ارسال خواهد كرد.

4 – مديركل اين سند را در دبيرخانه سازمان ملل متحد به ثبت خواهد رساند.

5 – مديركل مراتب امضاء، سپردن اسناد، تصويب يا الحاق و هر اعلاميه‌ گنجانده شده در اسناد مزبور، لازم‌الاجراء‌شدن هر مقرره اين سند، اطلاعيه‌هاي لغو و‌اطلاعيه‌هاي منطبق با مواد (3 ثالث)، (9 رابع)، (13)، بند (7) ماده (14) و بند (2) ماده (15) را به اطلاع حكومتهاي تمام كشورهاي عضو اتحاديه ويژه خواهد رساند.

ماده 18 – (‌مقررات انتقالي)

1 – تا زماني كه اولين مديركل عهده‌دار اين سمت شود، ارجاعات اين سند به دفتر‌بين‌المللي سازمان يا مديركل، به ترتيب به‌عنوان ارجاع به اداره اتحاديه تشكيل شده‌توسط كنوانسيون پاريس براي حمايت از مالكيت صنعتي يا مديرآن تلقي خواهد شد.

2 – كشورهاي عضو اتحاديه ويژه كه اين سند را تصويب نكرده يا به آن ملحق‌نشده‌اند در صورت تمايل مي‌توانند تا پنج سال پس از لازم‌الاجراء‌شدن كنوانسيون‌تأسيس سازمان، حقوق مقرر در مواد (10) تا (13) اين سند را به نحوي اعمال كنند كه‌گويي ملتزم به مواد مزبور هستند. هر كشوري كه مايل به اعمال حقوق مزبور باشد بايد‌اطلاعيه‌اي كتبي در اين باره به مديركل بدهد. اين اطلاعيه از تاريخ وصول آن اعتبار قانوني‌خواهد يافت. كشورهاي مزبور تا انقضاي دوره مذكور، عضو مجمع تلقي خواهند شد.

پروتكل مربوط به موافقتنامه مادريد راجع به

‌ثبت بين‌المللي علائم تصويب شده در مادريد به

‌تاريخ 6 تير 1368 (27 ژوئن 1989(

‌-پروتكل

ماده 1 – عضويت در اتحاديه مادريد

‌كشورهاي عضو اين پروتكل (‌كه از اين پس «‌كشورهاي متعاهد» خوانده مي‌شوند)‌ حتي اگر عضو موافقتنامه مادريد راجع به ثبت بين‌المللي علائم، بازنگري شده در‌استكهلم در سال 1346 (1967) و اصلاح شده در سال 1358 (1979) (كه از اين پس«‌موافقتنامه مادريد (‌استكهلم) » خوانده مي‌شود) نيستند و سازمانهاي مذكور در جزء (ب)‌بند (1) ماده (14) كه عضو اين پروتكل هستند (‌كه از اين پس «‌سازمانهاي متعاهد» خوانده‌مي‌شوند) عضو همان اتحاديه‌اي خواهند بود كه كشورهاي عضو موافقتنامه مادريد (‌استكهلم) در آن عضويت دارند. هرگونه اشاره‌اي در اين پروتكل به «‌طرفهاي متعاهد»‌ به‌عنوان كشورهاي متعاهد و سازمانهاي متعاهد تلقي خواهد شد.

ماده 2 – تضمين حمايت از طريق ثبت بين‌المللي

1 – در مواردي كه تقاضانامه ثبت يك علامت به اداره يك طرف متعاهد تسليم‌مي‌شود يا علامتي در دفتر ثبت اداره يك طرف متعاهد ثبت مي‌شود، شخصي كه ‌تقاضانامه (‌كه از اين پس «‌تقاضانامه اصلي» خوانده مي‌شود) يا اين ثبت (كه از اين پس«‌ثبت اصلي» خوانده مي‌شود) به نام اوست مي‌تواند با رعايت مقررات اين پروتكل، از‌طريق ثبت آن علامت در دفتر ثبت دفتر بين‌المللي سازمان جهاني مالكيت معنوي (‌كه از‌اين پس به ترتيب «‌ثبت بين‌المللي»، «دفتر ثبت بين‌المللي»، «‌دفتر بين‌المللي» و «‌سازمان»‌ خوانده مي‌شوند)، حمايت از علامت خود در قلمرو طرفهاي متعاهد را تضمين كند،‌مشروط بر اينكه :

‌يك – در مواردي كه تقاضانامه اصلي به اداره يك كشور متعاهد تسليم شده يا اداره‌مزبور، ثبت مبدأ را انجام داده است، شخصي كه تقاضانامه يا ثبت به نام اوست تبعه يا‌مقيم آن كشور متعاهد يا داراي مقر واقعي و مؤثر صنعتي يا تجاري در آنجا باشد،

‌دو – در مواردي كه تقاضانامه اصلي به اداره يك سازمان متعاهد تسليم شده يا اداره‌مزبور، ثبت مبدأ را انجام داده است، شخصي كه تقاضانامه يا ثبت به نام اوست تبعه يك‌ كشور عضو آن سازمان متعاهد باشد يا در قلمرو آن سازمان متعاهد مقيم بوده يا داراي مقر‌واقعي و مؤثر صنعتي يا تجاري در آنجا باشد.

2 – تقاضانامه ثبت بين‌المللي (‌كه از اين پس «‌تقاضانامه بين‌المللي» خوانده‌مي‌شود) از طريق اداره‌اي كه تقاضانامه اصلي به آن تسليم شده يا اداره مزبور، ثبت اصلي‌ را انجام داده است (‌كه از اين پس «‌اداره مبدأ» خوانده مي‌شود) برحسب مورد، به دفتر‌بين‌المللي تسليم خواهد شد.

3 – هرگونه اشاره‌اي در اين پروتكل به يك «‌اداره» يا «‌اداره يك طرف متعاهد» ‌به‌عنوان اشاره به اداره‌اي تعبير خواهد شد، كه از جانب طرف متعاهد، مسؤول ثبت علائم‌است و هرگونه اشاره‌اي در اين پروتكل به « علائم» به عنوان اشاره به علائم تجارتي و‌علائم خدماتي تعبير خواهد شد.

4 – در اين پروتكل، هرگاه طرف متعاهد يك كشور باشد، «‌قلمرو يك طرف‌متعاهد» به معني قلمرو يك كشور است و در موردي كه طرف متعاهد يك سازمان‌بين‌الدولي باشد به معني قلمروئي است كه معاهده تأسيس سازمان بين‌الدولي در آنجا ‌اعمال مي‌شود.

ماده 3 – تقاضانامه بين‌المللي

1 – هر تقاضانامه بين‌المللي كه طبق اين پروتكل تسليم شود در فرم تعيين شده در‌آيين‌نامه ارائه خواهد گرديد. اداره مبدأ، گواهي خواهد كرد كه مشخصات موجود در‌تقاضانامه بين‌المللي منطبق با مشخصاتي است كه در زمان گواهي،‌در تقاضانامه اصلي يا‌ثبت اصلي، حسب مورد، موجود است. علاوه بر اين، اداره مزبور موارد زير را درج خواهد‌كرد :

‌يك – در مورد تقاضانامه اصلي، تاريخ و شماره آن تقاضانامه،

‌دو – در مورد ثبت اصلي، تاريخ و شماره آن ثبت و نيز تاريخ و شماره تقاضانامه‌اي‌ كه ثبت اصلي از آن ناشي شده است اداره مبدأ همچنين تاريخ تقاضانامه بين‌المللي را ذكر‌خواهد كرد.

2 – متقاضي بايد كالاها و خدماتي را كه براي آنها، حمايت علامت درخواست‌شده است و نيز درصورت امكان، طبقه يا طبقات مربوط را بر حسب طبقه‌بندي موافقتنامه‌ نيس راجع به طبقه‌بندي بين‌المللي كالاها و خدمات به‌منظور ثبت علائم، قيد كند. اگر‌متقاضي چنين مشخصاتي را قيد نكند، دفتر بين‌المللي، كالاها يا خدمات را در طبقات‌مناسب طبقه‌بندي خواهد كرد. دفتر بين‌المللي، طبقات اعلام شده از سوي متقاضي را با‌كمك اداره مبدأ كنترل خواهد كرد. در صورت بروز اختلاف بين اداره مزبور و دفتر‌بين‌المللي، نظر دفتر بين‌المللي ارجحيت خواهد داشت.

3 – اگر متقاضي رنگ را به عنوان صفت مشخصه علامت خود درخواست نمايد،از‌اوخواسته خواهد شد كه:

‌يك – مراتب را قيد كرده و اطلاعيه‌اي كه در آن رنگ يا تركيب رنگهاي مورد‌درخواست مشخص شده است به تقاضانامه بين‌المللي خود منضم نمايد،

‌دو – به تقاضانامه بين‌المللي خود نسخه‌هاي رنگي علامت مذكور را ضميمه كند كه ‌به اطلاعيه‌هايي كه از سوي دفتر بين‌المللي داده مي‌شود پيوست خواهند شد. تعداد ‌نسخه‌هاي مزبور در آيين‌نامه تعيين خواهد شد.

4 – دفتر بين‌المللي بلافاصله علائمي را كه طبق ماده (2) ثبت آنها تقاضا شده‌است، به ثبت خواهد رساند. ثبت بين‌المللي مزبور داراي همان تاريخ دريافت تقاضانامه ‌بين‌المللي در اداره مبدأ خواهد بود، مشروط بر اينكه دفتر بين‌المللي طي دو ماه پس از اين‌تاريخ تقاضانامه بين‌المللي را دريافت كرده باشد. اگر تقاضانامه بين‌المللي ظرف مدت‌مزبور دريافت نشده باشد، ثبت بين‌المللي داراي تاريخي خواهد بود كه در آن تاريخ‌تقاضانامه بين‌المللي توسط دفتر بين‌المللي دريافت شده است. دفتر بين‌المللي بدون‌تأخير، مراتب ثبت بين‌المللي را به اطلاع ادارات ذي‌نفع خواهد رساند. علائم ثبت شده‌ در دفتر ثبت بين‌المللي در نشريه‌اي ادواري كه دفتر بين‌المللي منتشر مي‌كند به چاپ‌خواهد رسيد. چاپ علائم برمبناي مشخصاتي خواهد بود كه درتقاضانامه بين‌المللي درج‌مي‌شود.

5 – به‌منظور مطلع كردن عموم از علائم ثبت شده در دفتر ثبت بين‌المللي، هر اداره‌طبق شرايط مقرر توسط مجمع كه در ماده (10) به آن اشاره شده است (‌كه از اين پس«‌مجمع» خوانده مي‌شود) تعدادي از نسخه‌هاي نشريه پيش‌گفته را به طور رايگان و‌تعدادي را همراه با تخفيف، از دفتر بين‌المللي دريافت خواهد كرد. اطلاعيه عمومي مزبور‌از نظر تمام طرفهاي متعاهد كافي تلقي خواهد شد و هيچ اطلاعيه عمومي ديگري را‌نمي‌توان از مالك ثبت بين‌المللي درخواست كرد.

ماده 3 مكرر – اثر سرزميني

‌حمايت ناشي از ثبت بين‌المللي فقط به درخواست شخصي كه تقاضانامه‌ بين‌المللي را تسليم مي‌نمايد يا شخصي كه مالك ثبت بين‌المللي است، به قلمرو هر طرف‌متعاهدي گسترش خواهد يافت. باوجود اين، در مورد طرف متعاهدي كه اداره آن، اداره‌مبدأ است، چنين درخواستي قابل طرح نخواهد بود.

ماده 3 ثالث – درخواست براي «‌گسترش قلمرو حمايت»

1 – هر درخواستي براي گسترش حمايت ناشي از ثبت بين‌المللي به قلمرو هر‌طرف متعاهد به طور خاص در تقاضانامه بين‌المللي ذكر خواهد شد.

2 – هرگونه درخواستي براي گسترش قلمرو را همچنين مي‌توان متعاقب ثبت ‌بين‌المللي انجام داد. چنين درخواستي در فرم تعيين شده در آيين‌نامه ارائه خواهد شد.‌دفتر بين‌المللي درخواست مزبور را بلافاصله ثبت خواهد كرد و مراتب را بدون تأخير به‌ اطلاع اداره يا ادارات ذي‌ربط خواهد رساند. ثبت مزبور در نشريه ادواري كه دفتر‌بين‌المللي منتشر مي‌كند به چاپ خواهد رسيد. اين گسترش قلمرو از تاريخ ثبت آن در دفتر‌ثبت بين‌المللي نافذ خواهد بود، مدت اعتبار ثبت مزبور همراه با انقضاي ثبت بين‌المللي‌مربوط به آن، خاتمه خواهد يافت.

ماده 4 – آثار ثبت بين‌المللي

1 –

‌الف – از تاريخ ثبت علامت يا ثبت انجام شده طبق مقررات مواد (3) و (3 ثالث)،‌ حمايت از علامت در هر يك از طرفهاي متعاهد ذي‌مدخل به همان نحوي خواهد بود كه‌در صورت تسليم علامت مزبور به طور مستقيم به اداره اين طرف متعاهد وجود ‌مي‌داشت. اگر طبق بندهاي (1) و (2) ماده (5)، هيچگونه رد درخواستي به دفتر‌بين‌المللي اعلام نشده باشد يا اينكه رد درخواست طبق ماده مزبور، متعاقباً پس گرفته شده‌باشد، از تاريخ مذكور، حمايت از علامت در قلمرو طرف متعاهد، به همان نحوي خواهد‌بود كه در صورت ثبت علامت مزبور در اداره اين طرف متعاهد وجود مي‌داشت.

ب – ذكر طبقات كالاها و خدمات مقرر در ماده (3)، تعهدي براي طرفهاي متعاهد ‌در مورد تعيين محدوده حمايت از علامت، بوجود نخواهد آورد.

2 – هر ثبت بين‌المللي از حق تقدم مقرر در ماده (4) كنوانسيون پاريس براي ‌حمايت از مالكيت صنعتي برخوردار خواهد بود، بدون اينكه نيازي به رعايت تشريفات ‌مقرر در جزء (‌د) اين ماده باشد.

ماده 4 مكرر – جانشيني ثبت بين‌المللي به جاي ثبت ملي يا منطقه‌اي

1 – هرگاه علامت موضوع ثبت ملي يا منطقه‌اي در اداره يك طرف متعاهد،‌موضوع ثبت بين‌المللي نيز قرار بگيرد و هر دو ثبت به‌نام شخص واحدي باشند، چنين‌تلقي مي‌شود كه ثبت بين‌المللي جانشين ثبت ملي يا منطقه‌اي شده است، بدون اينكه‌هيچگونه لطمه‌اي به حقوقي كه به دليل ثبت‌هاي مذكور كسب شده‌اند وارد شود، مشروط ‌بر اينكه :

‌يك – حمايت ناشي از ثبت بين‌المللي شامل طرف متعاهد مذكور طبق بندهاي (1) و (2) ماده (3 ثالث) باشد،

‌دو – تمام كالاها و خدمات مندرج در ثبت ملي يا منطقه‌اي، همچنين در ارتباط با‌طرف متعاهد مذكور در ثبت بين‌المللي درج شده باشند،

‌سه – اين گسترش حمايت، از تاريخ ثبت ملي يا منطقه‌اي نافذ شود.

2 – به مجرد درخواست، اداره مذكور در بند (1) ملزم خواهد بود كه ثبت‌بين‌المللي را در دفاتر ثبتي خود، قيد كند.

ماده 5 – رد و بي‌اعتباركردن آثار ثبت بين‌المللي

‌در ارتباط با برخي از طرفهاي متعاهد

1 – در مواردي كه قوانين حاكم اجازه دهند، هر اداره طرف متعاهدي كه توسط دفتر‌بين‌المللي از گسترش حمايت ناشي از ثبت بين‌المللي به قلمرو اين طرف متعاهد طبق‌بندهاي (1) يا (2) ماده (3 ثالث) مطلع شده است، از اين حق برخوردار خواهد بود كه ‌طي اطلاعيه‌اي مبني‌بر رد حمايت اعلام كند كه نمي‌توان حمايت مزبور را در قلمرو اين‌طرف متعاهد به علامتي اعطا كرد كه مشمول گسترش موردنظر است. رد حمايت مذكور‌فقط مي‌تواند بر دلايلي مبتني باشد كه طبق كنوانسيون پاريس براي حمايت از مالكيت‌صنعتي، در مورد علامتي اعمال مي‌شود كه به طور مستقيم به اداره‌اي سپرده شده كه رد‌موردنظر را اعلام مي‌كند. باوجود اين، نمي‌توان فقط به اين دليل كه قوانين حاكم، ثبت را‌فقط در مورد تعداد محدودي از طبقات يا براي تعداد محدودي از كالاها يا خدمات اجازه‌مي‌دهد، حمايت را كلاً يا حتي جزئاً رد كرد.

2 –

الف – هر اداره‌اي كه مايل به اعمال حق مذكور است بايد مراتب رد را به دفتر‌بين‌المللي، همراه با توضيح كليه دلايل رد، طي مدت مقرر در قانون حاكم بر آن اداره و با‌رعايت مفاد جزء‌هاي (ب) و (ج)، حداكثر تا قبل از انقضاي يك سال از تاريخي كه دفتر‌بين‌المللي اطلاعيه گسترش اشاره شده در بند (1) را براي آن اداره ارسال كرده است،‌اطلاع بدهد.

ب – علي‌رغم جزء (‌الف)، هر طرف متعاهد مي‌تواند اعلام كند كه براي ثبتهاي‌ بين‌المللي انجام شده طبق اين‌پروتكل، به جاي مهلت يك ساله اشاره شده در جزء (‌الف)،‌هجده ماه درنظر گرفته مي‌شود.

ج – در اعلاميه مزبور همچنين ممكن است تصريح شود كه هرگاه رد حمايت ناشي‌از اعتراض به اعطاي حمايت باشد، اداره طرف متعاهد مذكور مي‌تواند رد مزبور را پس از‌انقضاي مهلت هجده‌ماهه، براي دفتر بين‌المللي ارسال كند. اين اداره در مورد هر ثبت‌بين‌المللي معين مي‌تواند رد حمايت را پس از انقضاي مهلت هجده‌ماهه، فقط به شرط‌رعايت مراتب زير اطلاع دهد :

‌يك – اگر قبل از انقضاي مهلت هجده‌ماهه، به دفتر بين‌المللي اطلاع داده باشد كه‌پس از انقضاي مهلت هجده ماهه نيز امكان اعتراض وجود دارد،

‌دو – اگر اطلاعيه رد حمايت مبتني بر اعتراضي باشد كه ظرف حداكثر هفت ماه‌پس از آغاز مدت اعتراض، ابلاغ شده است، چنانچه مدت اعتراض قبل از مهلت هفت‌ماهه مذكور خاتمه يابد، اطلاعيه را بايد ظرف يك ماه پس از انقضاء مدت اعتراض ابلاغ‌ گردد.

د – هر اعلاميه‌اي طبق جزء‌هاي (ب) يا (ج) را مي‌توان در اسناد اشاره شده در بند (2) ماده (14) صادر كرد و تاريخ نافذشدن اعلاميه مزبور همان تاريخ لازم‌الاجراء‌شدن‌اين پروتكل در مورد كشور يا سازمان بين‌الدولي صادركننده اعلاميه خواهد بود. اين‌اعلاميه را مي‌توان بعداً نيز صادر نمود كه در اين صورت تاريخ نافذشدن آن در مورد هر‌ثبت بين‌المللي كه تاريخ آن همان تاريخ نافذشدن اعلاميه يا تاريخي بعد از آن باشد، سه‌ماه پس از وصول آن از سوي مديركل سازمان (‌كه از اين پس «‌مديركل» خوانده مي‌شود) يا‌هر تاريخ بعدي مذكور در اعلاميه خواهد بود.

هـ – به مجرد انقضاي مدت ده سال از لازم‌الاجراء‌شدن اين پروتكل، مجمع‌عمومي عملكرد سيستم ايجاد شده در جزء‌هاي (‌الف) تا (‌د) را بررسي خواهد كرد. پس از‌آن، مي‌توان مفاد جزء‌هاي مزبور را با تصميم مجمع عمومي كه به اتفاق آراء گرفته مي‌شود ‌اصلاح كرد.

3 – دفتر بين‌المللي بدون تأخير، نسخه‌اي از اطلاعيه رد حمايت را براي مالك ثبت‌بين‌المللي ارسال خواهد كرد. مالك مزبور از همان طرق جبراني برخوردار خواهد بود كه ‌در صورت تسليم علامت مزبور به طور مستقيم به اداره‌اي كه نظر رد خود را به اطلاع وي ‌رسانده است وجود مي‌داشت. در مواردي كه دفتر بين‌المللي اطلاعاتي را طبق جزء (‌يك) جزء (ج) بند (2) دريافت كرده باشد، بدون تأخير، اطلاعات مذكور را براي مالك ثبت ‌بين‌المللي ارسال خواهد كرد.

4 – دفتر بين‌المللي دلايل رد يك علامت را به اطلاع هر طرف ذي‌نفعي كه چنين ‌درخواستي را به‌عمل آورده است، خواهد رساند.

5 – هر اداره‌اي كه درخصوص يك ثبت بين‌المللي معين، مراتب رد موقت يا قطعي‌را طبق بندهاي (1) و (2) به اطلاع دفتر بين‌المللي نرسانده است در مورد آن ثبت‌بين‌المللي، مزاياي ناشي از حق مقرر در بند (1) را از دست خواهد داد.

6 – مراجع ذي‌صلاح يك طرف متعاهد نمي‌توانند آثار يك ثبت بين‌المللي در‌قلمرو اين طرف متعاهد را بي‌اعتبار اعلام كنند، مگر اينكه قبلاً مراتب در زمان مناسب‌به‌اطلاع مالك اين ثبت بين‌المللي برسد و به او فرصتي براي دفاع از حقوقش داده شود. رد‌ اعتبار به دفتر بين‌المللي اطلاع داده خواهد شد.

ماده 5 مكرر- مدارك كتبي در مورد قانوني بودن استفاده از برخي عناصر علامت ‌مدارك كتبي درمورد قانوني بودن استفاده از برخي عناصر گنجانده شده در يك‌علامت، مانند نشانهاي نجابت خانوادگي، تمثالها، امتيازات افتخاري، القاب، اسامي‌تجاري، اسامي اشخاصي غيرازاسم متقاضي يا ديگر عناوين مشابه كه ممكن است‌ ادارات طرفهاي متعاهد درخواست كنند از هرگونه تسجيل يا تصديق، جز در مواردي كه از‌سوي اداره كشور مبدأ انجام مي‌شوند، معاف خواهند بود.

ماده 5 ثالث – رونوشتهاي مطالب ثبت شده در دفتر ثبت بين‌المللي، جستجو براي‌ موارد قابل پيش‌بيني، خلاصه‌هائي از دفتر ثبت بين‌المللي

1 – دفتر بين‌المللي به مجرد پرداخت وجهي كه درآيين‌نامه تعيين مي‌شود،‌رونوشتي از مطالب ثبت شده در دفتر ثبت بين‌المللي راجع به يك علامت مشخص را‌براي هر شخص درخواست كننده‌اي صادر خواهد كرد.

2 – دفتر بين‌المللي در صورت پرداخت هزينه، همچنين مي‌تواند جستجوهائي را‌دربين علائمي كه موضوع ثبت بين‌المللي هستند براي موارد قابل پيش‌بيني انجام دهد.

3 – خلاصه‌هائي از دفتر ثبت بين‌المللي كه به منظور ارائه به يكي از طرفهاي‌ متعاهد درخواست مي‌شوند از هرگونه تسجيلي معاف خواهند بود.

ماده 6 – مدت اعتبار ثبت بين‌المللي، وابستگي و استقلال ثبت بين‌المللي .

1 – ثبت علامت در دفتر بين‌المللي براي مدت ده سال معتبر است و امكان‌ تجديد ثبت طبق شرايط مقرر در ماده (7) وجود دارد.

2 – به محض انقضاي يك دوره پنج ساله از تاريخ ثبت بين‌المللي، مشروط به ‌رعايت موارد زير، ثبت مزبور از تقاضانامه اصلي يا ثبت ناشي از آن، يا از ثبت اصلي، بسته‌ به مورد، با رعايت مقررات آتي مستقل مي‌گردد.

3 – اگر قبل از انقضاي پنج سال از تاريخ ثبت بين‌المللي، تقاضانامه اصلي يا ثبت‌ ناشي از آن، يا ثبت اصلي، حسب مورد، پس گرفته شده، منقضي شده، صرفنظر شده يا‌مشمول يك تصميم قطعي مبني ‌بر رد، فسخ، لغو يا ابطال در ارتباط با تمام يا بعضي از‌كالاها و خدمات مندرج در ثبت بين‌المللي قرار گرفته باشد، حمايت ناشي از ثبت‌ بين‌المللي، اعم از اينكه موضوع انتقال واقع شده يا نشده باشد، ديگر قابل استناد نخواهد‌بود. اگر در مواردي ؛

‌يك – تقاضاي تجديدنظر در مورد تصميم رد آثار تقاضانامه اصلي،

‌دو – دعوائي كه موضوع آن پس گرفتن تقاضانامه اصلي يا فسخ، لغو يا ابطال ثبت‌ ناشي از تقاضانامه اصلي يا ثبت اصلي است ، يا.

‌سه – اعتراض به تقاضانامه اصلي،

‌پس از انقضاي دوره پنج ساله، منجر به يك تصميم قطعي مبني‌ بررد، فسخ، لغو، ابطال، يا ‌حكم مبني‌بر پس گرفتن تقاضانامه اصلي يا ثبت ناشي از آن يا ثبت اصلي، بسته به مورد، ‌شده باشد به همين ترتيب عمل مي‌شود، مشروط بر اينكه اين تقاضاي تجديدنظر، دعوي‌ يا اعتراض پيش از انقضاي دوره مذكور آغاز شده باشد. همچنين اين موضوع ناظر بر‌مواردي است كه اگر تقاضانامه اصلي پس گرفته شود يا از ثبت ناشي از تقاضانامه اصلي يا‌ثبت اصلي پس از انقضاي دوره پنج ساله صرفنظر شود، مشروط بر اينكه در زمان پس‌گرفتن يا صرفنظركردن، تقاضانامه يا ثبت مذكور موضوع رسيدگي‌هاي اشاره شده در‌جزء‌هاي (‌يك)، (‌دو) يا (‌سه) بوده و چنين رسيدگي‌هايي قبل از انقضاي دوره مذكور آغاز‌شده باشد.

4 – اداره مبدأ، آن گونه كه در آيين‌نامه مشخص شده است، واقعيتها و تصميمات‌ مربوط طبق بند (3) را به اطلاع دفتر بين‌المللي خواهد رساند و دفتر بين‌المللي طبق‌آيين‌نامه مراتب را به طرفهاي ذي‌نفع اطلاع خواهد داد و اطلاعات واصله را منتشر خواهد‌كرد. اداره مبدأ در مواردي كه عملي باشد از دفتر بين‌المللي خواهد خواست كه‌ حتي‌الامكان ثبت بين‌المللي را لغو كند و دفتر بين‌المللي طبق درخواست مزبور اقدام ‌خواهد كرد.

ماده 7 – تجديد ثبت بين‌المللي

1 – هر ثبت بين‌المللي را مي‌توان براي مدت ده سال پس از انقضاي مدت پيشين‌ تجديد كرد. اين كار صرفاً از طريق پرداخت هزينه اصلي و با رعايت بند )7( ماده (8)، از‌طريق پرداخت هزينه‌هاي تبعي و تكميلي مقرر در بند (2) ماده (8) انجام مي‌شود.

2 – تجديد ثبت نمي‌تواند هيچگونه تغييري در آخرين شكل ثبت بين‌المللي‌ به ‌وجود آورد.

3 – شش ماه قبل از انقضاي دوره حمايت، دفتر بين‌المللي با ارسال يادداشتي‌غيررسمي براي مالك ثبت بين‌المللي و در صورت وجود، نماينده او، تاريخ دقيق انقضاء را ‌يادآوري خواهد كرد.

4 – درصورت پرداخت هزينه اضافي تعيين شده در آيين‌نامه، اجازه استفاده از يك ‌مهلت شش ماهه براي تجديد ثبت بين‌المللي اعطاء خواهد شد.

ماده 8 – هزينه‌هاي تقاضانامه و ثبت بين‌المللي

1 – اداره مبدأ به صلاحديد خود مي‌تواند هزينه‌اي را كه متقاضيان ثبت بين‌المللي‌ يا دارندگان ثبت بين‌المللي درخصوص تسليم تقاضانامه‌هاي بين‌المللي يا تجديد ثبت‌بين‌المللي پرداخت كند تعيين كرده و به نفع خود از آنها وصول نمايد.

2 – ثبت علامت در دفتر بين‌المللي موكول به پيش‌پرداخت هزينه‌اي بين‌المللي‌ خواهد بود كه با رعايت مفاد جزء (‌الف) بند (7) شامل موارد زير خواهد بود:

‌يك – هزينه اصلي.

‌دو – هزينه تبعي براي هر طبقه از طبقه‌بندي بين‌المللي، بيش از سه طبقه، كه كالاها ‌يا خدمات موضوع علامت در آن طبقات جاي مي‌گيرند.

‌سه – هزينه تكميلي براي هردرخواست گسترش حمايت طبق ماده (3 ثالث) .

3 – باوجود اين، هزينه تبعي مذكور در جزء (‌دو) بند (2) مي‌تواند بدون واردكردن‌هيچگونه خدشه‌اي به تاريخ ثبت بين‌المللي، ظرف مدت تعيين شده در آيين‌نامه پرداخت‌ گردد، مشروط بر اينكه دفتر بين‌المللي تعداد طبقات كالاها يا خدمات را به‌طور قطعي‌ تعيين كرده يا مورد بحث قرار داده باشد. اگر به محض انقضاي دوره مذكور، هزينه تبعي‌ پرداخت نشده يا متقاضي فهرست كالاها يا خدمات را به ميزان موردنظر كاهش نداده‌ باشد، چنين تلقي خواهد شد كه از پيگيري تقاضانامه بين‌المللي انصراف حاصل شده‌است.

4 – دفتر بين‌المللي درآمدهاي سالانه از محل وصولي‌هاي گوناگون ناشي از ثبت‌بين‌المللي، به استثناي وصولي‌هاي حاصل از هزينه‌هاي مذكور در جزء‌هاي (‌دو) و (‌سه) ‌بند (2) را پس از كسر مخارج و هزينه‌هاي ضروري براي اجراي اين پروتكل، ميان طرفهاي‌ متعاهد به طور مساوي تقسيم خواهد كرد.

5 – مبالغ حاصل از هزينه‌هاي تبعي مقرر در جزء (‌دو) بند (2)، در پايان هر سال‌بين طرفهاي متعاهد ذي‌نفع تقسيم خواهد شد. اين تقسيم به نسبت تعداد علائمي خواهد‌بود كه در هر يك از طرفهاي مزبور براي حمايت از آنها طي سال موردنظر تقاضانامه داده‌شده است. در مورد طرفهاي متعاهدي كه در آنجا بررسي صورت مي‌گيرد تعداد فوق ‌ضرب در عدد ثابتي مي‌گردد كه در آيين‌نامه تعيين خواهد شد.

6 – مبالغ حاصل از هزينه‌هاي تكميلي مقرر در جزء (‌سه) بند (2)، طبق همان‌قواعد پيش‌بيني شده در بند (5) تقسيم خواهد شد.

7 –

الف – هر طرف متعاهدي مي‌تواند اعلام كند كه در ارتباط با هر ثبت بين‌المللي كه‌ نامش طبق ماده (3 ثالث) در آن ثبت ذكر شده است و در ارتباط با تجديد اينگونه ثبت‌ بين‌المللي، مايل است به جاي سهم خود از درآمد حاصل از هزينه‌هاي تبعي و تكميلي،‌ مبلغي را دريافت كند (‌كه از اين پس «‌هزينه جداگانه» خوانده مي‌شود) كه ميزان آن در‌اعلاميه مزبور مشخص خواهد شد و در اعلاميه‌هاي بعدي قابل تغيير است، ولي اين‌ميزان نمي‌تواند بيشتر از معادل مبلغي باشد كه اداره طرف متعاهد مذكور حق دريافت آن‌ را از متقاضي براي يك ثبت ده ساله دارد يا بيشتر از معادل مبلغي باشد كه اداره طرف ‌متعاهد حق دريافت آن را از مالك ثبت براي تجديد ده ساله ثبت علامت در دفتر ثبت آن‌اداره دارد. مبلغ ذخيره شده حاصل از اين رويه بين‌المللي از مبلغ فوق‌الذكر كسر مي‌شود.‌در مواردي كه اين هزينه جداگانه پرداخت مي‌شود،

‌يك – هيچ گونه هزينه تبعي مذكور در جزء (‌دو) بند (2) قابل پرداخت نخواهد بود،‌ تنها به اين شرط كه اسامي طرفهاي متعاهدي كه به‌موجب اين جزء اعلاميه‌اي صادر‌كرده‌اند طبق ماده (3 ثالث) ذكر شده باشد،

‌دو – هيچ گونه هزينه تكميلي مذكور در جزء (‌سه) بند (2) در رابطه با هر طرف‌ متعاهدي كه اعلاميه‌اي را به موجب اين جزء صادر كرده‌است، قابل پرداخت نخواهد بود.

ب – هر اعلاميه‌اي كه طبق جزء (‌الف) صادر مي‌شود مي‌تواند در اسناد اشاره‌شده ‌در بند (2) ماده (14) درج گردد و تاريخ نافذشدن اعلاميه مزبور همان تاريخ‌لازم‌الاجراء‌شدن اين پروتكل درخصوص كشور يا سازمان بين‌الدولي صادركننده اعلاميه ‌مزبور خواهد بود. چنين اعلاميه‌اي را مي‌توان بعداً نيز صادر كرد كه در اين صورت،‌ اعلاميه مزبور سه ماه پس از وصول آن توسط مديركل، يا در هر تاريخ مؤخري كه در‌اعلاميه ذكر شود، در مورد هر ثبت بين‌المللي كه تاريخ آن همان تاريخ نافذشدن اعلاميه يا‌بعد از آن است، نافذ خواهد شد.

ماده 9 – ثبت تغيير در مالكيت ثبت بين‌المللي

‌دفتر بين‌المللي به درخواست شخصي كه ثبت بين‌المللي به نام او صورت گرفته، يا‌به‌درخواست اداره ذي‌نفع به‌اعتبار سمت آن يا به درخواست يك شخص ذي‌نفع، هرگونه‌تغيير در مالكيت ثبت را در مورد تمام يا برخي از طرفهاي متعاهد كه در قلمرو آنها، ثبت‌مذكور نافذ است و در مورد تمام يا برخي از كالاها و خدماتي كه در فهرست ثبت ذكر‌شده‌اند، در دفتر ثبت بين‌المللي ثبت خواهد كرد، مشروط بر اينكه مالك جديد شخصي‌باشد كه طبق بند (1) ماده (2)، حق تسليم تقاضانامه‌هاي بين‌المللي را داشته باشد.

ماده 9 مكرر – ثبت موضوعات خاص راجع به ثبت بين‌المللي

‌دفتر بين‌المللي در دفتر ثبت بين‌المللي موارد زير را ثبت خواهد كرد :

‌يك – هر تغيير در نام يا نشاني مالك ثبت بين‌المللي،

‌دو – تعيين نماينده براي مالك ثبت بين‌المللي و هرگونه اطلاعات مربوط ديگر‌راجع به نماينده مذكور،

‌سه – هرگونه محدوديت در مورد كالاها يا خدمات مندرج در ثبت بين‌المللي در‌ارتباط با تمام يا برخي از طرفهاي متعاهد،

‌چهار – هرگونه صرف‌ نظر كردن، لغو يا ابطال ثبت بين‌المللي در ارتباط با تمام يا‌برخي از طرفهاي متعاهد،

‌پنج – هرگونه اطلاعات مربوط ديگري كه در آيين‌نامه تصريح شده و راجع به‌حقوق علامتي است كه موضوع ثبت بين‌المللي قرار گرفته است.

ماده 9 ثالث- هزينه‌هاي ثبت موارد خاص

‌هرگونه ثبتي طبق ماده (9) يا ماده (9 مكرر) ممكن است مشمول پرداخت هزينه‌اي‌ گردد.

ماده 9 رابع – اداره مشترك براي چند كشور متعاهد .

1 – اگر چند كشور متعاهد توافق كنند كه مقررات داخلي خود درباره علائم را‌يكسان نمايند، مي‌توانند به اطلاع مديركل برسانند كه :

‌يك – اداره مشتركي جانشين ادارات ملي هر يك از آنها خواهد شد و

‌دو – كل قلمروهاي مربوط به آنها، از نظر اعمال تمام يا بخشي از مقرراتي كه قبل از‌اين ماده ذكر شده‌اند، و همچنين از نظر مقررات مواد (9 خامس) و (9 سادس)، به عنوان‌يك كشور واحد تلقي خواهد شد.

2 – اطلاعيه مذكور پس از سه ماه از تاريخي كه مديركل آن را براي ساير طرفهاي ‌متعاهد ارسال كرد، نافذ خواهد بود.

ماده 9 خامس- تبديل ثبت بين‌المللي به تقاضانامه‌هاي ملي يا منطقه‌اي

‌در مواردي كه ثبت بين‌المللي به درخواست اداره مبدأ طبق بند (4) ماده (6) براي‌ تمام يا بخشي از كالاها و خدمات مندرج در ثبت مذكور باطل مي‌گردد، اگر شخصي كه‌ مالك ثبت بين‌المللي بوده است، جهت ثبت همان علامت تقاضانامه‌اي به اداره هر يك از‌طرفهاي متعاهد كه در قلمرو آن ثبت بين‌المللي اعتبار داشت تسليم كند، تقاضانامه مزبور‌به نحوي تلقي خواهد شد كه گويي در تاريخ ثبت بين‌المللي طبق بند (4) ماده (3) يا در‌تاريخ ثبت گسترش قلمرو حمايت طبق بند (2) ماده (3 ثالث) تسليم شده است و اگر ثبت‌بين‌المللي داراي حق تقدم بوده باشد، ثبت اخير از همان حق تقدم بهره‌مند خواهد بود،‌مشروط بر اينكه ؛

‌يك – تقاضانامه مزبور ظرف سه ماه پس از تاريخ ابطال ثبت بين‌المللي تسليم شده‌باشد،

‌دو – كالاها و خدمات مندرج در تقاضانامه در واقع جزو فهرست كالاها و خدمات‌مشمول ثبت بين‌المللي در ارتباط با طرف متعاهد مربوط باشند.

‌سه – در تقاضانامه مزبور تمام الزامات قانون حاكم، از جمله شرايط راجع به‌پرداخت هزينه‌ها رعايت شده باشند.

ماده 9 سادس- حمايت از موافقتنامه مادريد (‌استكهلم)

1 – در مواردي كه درخصوص يك تقاضانامه بين‌المللي يا يك ثبت بين‌المللي‌معين، اداره مبدأ، اداره كشوري است كه هم عضو اين پروتكل و هم عضو موافقتنامه‌مادريد (‌استكهلم) است، مقررات اين پروتكل در قلمرو هيچ كشور ديگري كه عضو اين‌پروتكل و همچنين عضو موافقتنامه مادريد (‌استكهلم) است، تأثيري نخواهد داشت.

2 – مجمع مي‌تواند پس از انقضاي ده سال از تاريخ لازم‌الاجراء‌شدن اين پروتكل‌ولي نه قبل از انقضاي پنج سال از تاريخي كه در آن اكثريت كشورهاي طرف موافقتنامه‌ مادريد (‌استكهلم) عضو اين پروتكل شده‌اند، با اكثريت سه‌چهارم آراء، مشمول بند (1)‌ فوق را لغو يا حوزه آن را محدود كند. تنها آن دسته از كشورهائي كه هم در موافقتنامه‌ مذكور و هم در اين پروتكل عضويت دارند مي‌توانند در رأي‌ گيري مجمع شركت كنند.

ماده 10 – مجمع

1 –

الف – طرفهاي متعاهد در همان مجمعي عضويت خواهند داشت كه كشورهاي‌متعاهد موافقتنامه مادريد (‌استكهلم) عضو آن هستند.

ب – هر طرف متعاهد داراي يك نماينده در مجمع خواهد بود كه مي‌تواند ازياري‌ نمايندگان علي‌البدل، مشاورين و كارشناسان بهره‌مند شود.

ج – هزينه‌هاي هر هيئت نمايندگي به عهده طرف متعاهدي خواهد بود كه آن را‌منصوب كرده است، مگر هزينه‌هاي مسافرت و مدد معاش تنها يك نماينده هر طرف‌ متعاهد كه از صندوق اتحاديه پرداخت خواهد شد.

2 – مجمع علاوه بر وظايفي كه طبق موافقتنامه مادريد (‌استكهلم) به عهده دارد، ‌همچنين به امور زير خواهد پرداخت :

‌يك – انجام كليه امور راجع به اجراي اين پروتكل.

‌دو – دادن دستوراتي به دفتر بين‌المللي راجع به تدارك فراهمايي‌هاي بازنگري اين‌پروتكل، باتوجه مقتضي به اظهارنظرهاي آن دسته از كشورهاي عضو اتحاديه كه عضو اين‌پروتكل نيستند.

‌سه – تصويب و اصلاح مقررات آيين‌نامه مربوط به اجراي اين پروتكل.

‌چهار – انجام وظايف ديگري كه طبق اين پروتكل مقتضي باشد.

3 –

الف – هر طرف متعاهدي داراي يك رأي در مجمع خواهد بود. در اموري كه صرفاً‌به كشورهاي عضو موافقتنامه مادريد (‌استكهلم) مربوط مي‌شود، طرفهاي متعاهدي كه‌عضو موافقتنامه مزبور نيستند حق رأي نخواهند داشت. از سوي ديگر در موضوعاتي كه ‌صرفاً راجع به طرفهاي متعاهد است، فقط طرفهاي اخيرالذكر حق رأي خواهند داشت.

ب – نصف اعضاي مجمع كه داراي حق رأي در موضوع موردنظر باشند،‌حدنصاب لازم براي رأي‌گيري در مورد آن موضوع خاص را تشكيل مي‌دهند.

ج – قطع نظر از مقررات جزء بند (ب) اگر در هر جلسه مجمع، تعداد اعضاي مجمع‌كه حق رأي در موضوع موردنظر دارند، كمتر از نصف ولي مساوي يا بيشتر از ثلث اعضاي‌مجمع باشند كه در آن موضوع موردنظر داراي حق رأي هستند، مجمع مي‌تواند به استثناي‌تصميمات راجع به آيين‌كار خود در ساير موارد تصميم‌گيري كند. كليه تصميمات مزبور‌تنها در صورتي نافذ خواهند بود كه شرايطي كه از اين پس مقرر مي‌شوند رعايت شده‌باشند. دفتر بين‌المللي تصميمات مذكور را براي آن دسته از كشورهاي عضو مجمع كه‌داراي حق رأي در آن موضوع هستند ولي نمايندگان آنها در جلسه حاضر نبوده‌اند ارسال‌خواهد كرد و از آنها خواهد خواست كه ظرف سه ماه از تاريخ ارسال، رأي مثبت يا منفي يا‌ممتنع خود را كتباً اعلام كنند. اگر پس از انقضاي مدت مزبور تعداد اعضايي كه به طريق‌فوق رأي مثبت يا منفي يا ممتنع خود را اعلام داشته‌اند به تعدادي برسد كه صرفاً دستيابي‌به حدنصاب در جلسه كمبود وجود داشته است، تصميمات مزبور نافذ خواهند بود،‌مشروط بر اينكه در همان زمان، اكثريت موردنياز هنوز هم با اين تعداد حاصل باشد.

د – با رعايت مقررات جزء (‌هـ) بند (2) ماده (5) و بند (2) ماده (9 سادس)، ماده(12) و بند (2) ماده (13)، تصميم‌گيري‌ها در مجمع براساس دوسوم آراء داده شده‌خواهد بود.

هـ – آراء ممتنع به عنوان رأي محاسبه نخواهند شد.

و – يك نماينده معرف يك عضو مجمع بوده و تنها مي‌تواند يك رأي به نام آن‌بدهد.

4 – مجمع علاوه بر اجلاسهاي عادي و فوق‌العاده به نحو مقرر در موافقتنامه‌ مادريد (‌استكهلم)، به درخواست يك چهارم اعضاي مجمع كه داراي حق رأي در مورد‌موضوعات پيشنهادي براي درج در دستور اجلاس هستند، به دعوت مديركل اجلاس‌فوق‌العاده تشكيل خواهد داد. دستور كار اجلاس فوق‌العاده را مديركل تهيه خواهد كرد.

ماده 11 – دفتر بين‌المللي

1 – انجام ثبت بين‌المللي و وظايف مرتبط به آن، همچنين ساير تكاليف اداري،‌به‌موجب اين پروتكل يا راجع به آن به عهده دفتر بين‌المللي خواهد بود.

2 –

الف – دفتر بين‌المللي طبق دستورات مجمع، برگزاري فراهمايي‌هاي بازنگري اين‌پروتكل را تدارك خواهد كرد.

ب – دفتر بين‌المللي مي‌تواند درباره تدارك فراهمايي‌هاي بازنگري، با سازمانهاي‌بين‌الدولي و سازمانهاي بين‌المللي غيردولتي مشورت كند.

ج – مديركل و اشخاصي كه از سوي او تعيين مي‌شوند، بدون داشتن حق رأي در‌مباحثات فراهمايي‌هاي مزبور شركت خواهند كرد.

3 – دفتر بين‌المللي ساير وظايف محوله در ارتباط با اين پروتكل را انجام خواهد‌داد.

ماده 12 – امور مالي

‌تا آنجا كه به طرفهاي متعاهد مربوط مي‌شود، امور مالي اتحاديه تابع همان مقررات ‌مندرج در ماده (12) موافقتنامه مادريد (‌استكهلم) خواهد بود، مشروط بر اينكه هرگونه ‌ارجاع به ماده (8) موافقتنامه مزبور به عنوان ارجاع به ماده (8) اين پروتكل تلقي شود. به‌علاوه از لحاظ جزء (ب) بند (6) ماده (12) موافقتنامه مزبور، سازمانهاي متعاهد به‌شرط ‌تصميم به اتفاق آراي مغاير از سوي مجمع، در رديف كشورهاي داراي سهم‌الشركه طبقه 1(‌يك) طبق كنوانسيون پاريس براي حمايت از مالكيت صنعتي تلقي خواهند شد.

ماده13 – اصلاح بعضي از مواد پروتكل

1 – پيشنهادهاي مربوط به اصلاح مواد (10)، (11) و (12) و ماده حاضر مي‌تواند‌ به ابتكار هر طرف متعاهد يا مديركل باشد. مديركل پيشنهادهاي مزبور را حداقل شش ماه‌قبل از بررسي آنها در مجمع، براي طرفهاي متعاهد ارسال خواهد كرد.

2 – اصلاحات مواد مذكور در بند (1) فوق به تصويب مجمع خواهد رسيد. اين‌تصويب نيازمند رأي سه‌چهارم آراي داده شده خواهد بود، مشروط بر اينكه هرگونه‌اصلاح ماده (10) و بند حاضر بر مبناي چهارپنجم آراي داده شده باشد.

3 – هرگونه اصلاح مواد مذكور در بند (1) فوق، يك ماه پس از اينكه مديركل‌اطلاعيه‌هاي كتبي قبولي را كه طبق روندهاي قانون اساسي كشورهاي مربوط صادر‌مي‌شوند، از سوي سه‌چهارم كشورها و سازمانهاي بين‌المللي مزبور كه در زمان تصويب‌اصلاحيه عضو مجمع و داراي حق رأي نسبت به اصلاحيه بوده‌اند دريافت كرد،‌لازم‌الاجراء خواهد شد. هرگونه اصلاح اين مواد كه به نحو مزبور قبول شود، تمام كشورها‌و سازمانهاي بين‌الدولي را كه در زمان لازم‌الاجراء‌شدن اصلاحيه يا در تاريخ مؤخري،‌طرف متعاهد محسوب مي‌شوند ملزم خواهد ساخت.

ماده 14 – عضويت در پروتكل، لازم‌الاجراء‌شدن

1 –

الف – هر كشور عضو كنوانسيون پاريس براي حمايت از مالكيت صنعتي مي‌تواند‌به عضويت اين پروتكل درآيد.

ب – به علاوه، هر سازمان بين‌الدولي نيز مي‌تواند در صورت رعايت شرايط زير‌به‌عضويت اين پروتكل درآيد :

‌يك – حداقل يكي از كشورهاي عضو آن سازمان، عضو كنوانسيون پاريس براي‌حمايت از مالكيت صنعتي باشد،

‌دو – آن سازمان براي ثبت علائمي كه داراي اثر قانوني در قلمرو سازمان مزبور‌هستند يك اداره منطقه‌اي داشته باشد، مشروط بر اينكه اداره مزبور مشمول اطلاعيه‌مندرج در ماده (9 رابع) نباشد.

2 – هر كشور يا سازمان اشاره شده در بند (1) فوق مي‌تواند اين پروتكل را‌امضاء‌كند. كشور يا سازمان مزبور در صورت امضاي اين پروتكل مي‌تواند سند تصويب،‌قبولي يا تأييد اين پروتكل را بسپارد يا اگر اين پروتكل را امضاء نكرده است سند الحاق به‌اين پروتكل را بسپارد.

3 – اسناد اشاره شده در بند (2) فوق به دبيركل سپرده خواهند شد.

4 –

الف – اين پروتكل سه ماه پس از اين كه اسناد تصويب، قبولي، تأييد يا الحاق‌سپرده شدند، لازم‌الاجراء خواهد گرديد، مشروط بر اينكه حداقل يكي از اسناد مزبور را‌يك كشور عضو موافقتنامه مادريد (‌استكهلم) و حداقل يكي ديگر از اسناد مزبور را‌كشوري كه عضو موافقتنامه مادريد (‌استكهلم) نيست يا هر يك از سازمانهاي اشاره شده ‌در جزء (ب) بند (1) سپرده باشد.

ب – درخصوص هركشور يا سازمان ديگر اشاره شده در بند (1)، اين پروتكل سه‌ماه پس از اينكه موضوع تصويب، قبولي، تأييد يا الحاق آن كشور يا سازمان به مديركل‌اطلاع داده شد، لازم‌الاجرا خواهد گرديد.

5 – هر كشور يا سازمان اشاره شده در بند (1) فوق مي‌تواند به هنگام سپردن اسناد‌تصويب، قبولي يا تأييد يا الحاق خود به اين پروتكل اعلام كند كه حمايت ناشي از هر ثبت‌بين‌المللي را كه طبق اين پروتكل و قبل از تاريخ لازم‌الاجراء‌شدن پروتكل مزبور براي آن‌كشور انجام شده است را نمي‌توان به كشور مزبور تسري داد.

ماده 15 – لغو

1 – اين پروتكل بدون محدوديت زماني معتبر خواهد بود.

2 – هر طرف متعاهدي مي‌تواند با صدور اطلاعيه‌اي خطاب به مديركل اين‌پروتكل را لغو كند.

3 – لغو، يكسال پس از تاريخ دريافت اطلاعيه توسط مديركل اعتبار قانوني خواهد‌يافت.

4 – هيچ طرف متعاهدي حق لغو مذكور در اين ماده را پيش از انقضاي پنج سال از‌تاريخي كه پروتكل حاضر در مورد آن طرف متعاهد لازم‌الاجراء شده است، اعمال ‌نخواهد كرد.

5 –

الف – در مواردي كه علامت موضوع ثبت بين‌المللي، در تاريخ نافذشدن لغو در‌كشور يا سازمان بين‌الدولي لغوكننده معتبر باشد، مالك آن ثبت مي‌تواند جهت ثبت همان‌علامت، تقاضانامه‌اي به اداره كشور يا سازمان بين‌الدولي لغوكننده تسليم كند. تقاضانامه‌به نحوي تلقي خواهد شد كه گويي در تاريخ ثبت بين‌المللي طبق بند (4) ماده (3) يا در‌تاريخ ثبت گسترش قلمرو حمايت طبق بند (2) ماده (3 ثالث) تسليم شده است و اگر ثبت‌بين‌المللي داراي حق تقدم باشد، ثبت اخير از همان حق تقدم بهره‌مند خواهد بود،‌مشروط بر اينكه :

‌يك – تقاضانامه مزبور ظرف مدت دو سال از تاريخ نافذشدن لغو، تسليم شده‌باشد.

‌دو – كالاها و خدمات مندرج در تقاضانامه در واقع جزو فهرست كالاها و خدمات‌مشمول ثبت بين‌المللي در ارتباط با كشور يا سازمان بين‌الدولي لغوكننده باشند.

‌سه – در تقاضانامه مزبور تمام الزامات قانون حاكم، از جمله شرايط راجع به‌پرداخت هزينه‌ها رعايت شده باشد.

ب – مقررات جزء (‌الف) فوق همچنين در مورد هر علامتي اعمال خواهد شد كه‌موضوع يك ثبت بين‌المللي نافذ در قلمرو طرفهاي متعاهد غير از كشور يا سازمان‌بين‌الدولي لغوكننده در تاريخي باشد كه لغو اعتبار قانوني مي‌يابد و مالك آن به دليل لغو،‌ديگر حق تسليم تقاضانامه‌هاي بين‌المللي طبق بند (1) ماده (2) را ندارد.

ماده 16 – امضاء، زبانها، وظايف نگهدارنده سند

1 –

الف – اين پروتكل در نسخه‌اي واحد به زبانهاي انگليسي و فرانسه و اسپانيايي‌امضاء خواهد شد و پس از خاتمه دوره افتتاح آن براي امضاء در مادريد، نزد مديركل‌سپرده خواهد شد. متون به هر سه زبان اعتبار يكسان خواهند داشت.

ب – مديركل متون رسمي اين پروتكل را، پس از مشاوره با حكومت‌ها و‌سازمانهاي ذي‌نفع، به زبانهاي عربي، چيني، آلماني، ايتاليايي، ژاپني، پرتغالي و روسي و‌به زبانهاي ديگري كه ممكن است مجمع تعيين كند، تهيه خواهد كرد.

2 – اين پروتكل تا تاريخ 10 دي 1368 (31 دسامبر 1989) در مادريد براي امضاء‌مفتوح خواهد ماند.

3 – مديركل دو نسخه از متن امضاء شده اين پروتكل را كه دولت اسپانيا تصديق‌كرده است براي تمام دولتها و سازمانهاي بين‌الدولي كه به عضويت اين پروتكل در مي‌آيند‌ارسال خواهد كرد.

4 – مديركل اين پروتكل را در دبيرخانه سازمان ملل متحد به ثبت خواهد رساند.

5 – مديركل مراتب امضاء، سپردن اسناد تصويب، قبولي، تأييد يا الحاق،‌لازم‌الاجراشدن اين پروتكل و اصلاحات آن، هر اطلاعيه لغو و هر اعلاميه پيش‌بيني شده‌ در اين پروتكل را به اطلاع تمام دولتها و سازمانهاي بين‌المللي كه ممكن است به عضويت‌اين پروتكل در آيند يا عضو آن هستند، خواهد رساند.

موافقتنامه‌مادريد راجع به ثبت بين‌المللي علائم و پروتكل مربوط (نسخه PDF)

دسته بندی


پروژه ها


مدیریت مالکیت فکری- آسیب‌شناسی تجاری‌سازی مالکیت فکری در ایران
نشست مدیریت مالکیت فکری و اقتصاد دانش‌بنیان
معاهده همكاري در ثبت اختراعات
آيين‌نامه مشترك ‌موافقتنامه مادريد و پروتکل مربوطه
موافقتنامه‌ نیس درباره طبقه بندی علایم تجاری

اطلاعات تماس