• تهران
  • 021-82211425

حق اختراع

حق اختراع

حق اختراع یا «پتنت» حقی انحصاری است که در ازای افشای اختراع برای یک مدت محدود به مخترع اعطاء می‌شود. افشاء می‌بایست در فرآیند ثبت اختراع یا به‌عبارت‌دیگر در اظهارنامه ثبت اختراع که به مرجع ثبت تسلیم می‌شود، به عمل آید.

مبنای اعطای حق اختراع ازیک‌طرف بهره‌مند شدن نوآور و مخترع از مزایای اقتصادی و تجاری نوآوری و فناوری و به‌عبارتی کسب ثروت و ازسوی‌دیگر، بهره‌مندشدن جامعه از علم و فناوری جدید و پویاست. بدین‌طریق مخترع برای ادامه فعالیت‌های علمی و فناورانه خویش تشویق و ترغیب خواهد شد و جامعه نیز می‌تواند از علم و فناوری توسعه یافته بهره ‌گیرد و آن علم در حصر باقی نمی‌ماند.

شرایط سه‌گانه اختراع قابل ثبت عبارت‌است‌از:

1- جدیدبودن،

2- دارابودن گام ابتکاری،

3- دارابودن کاربرد صنعتی.

همان‌طور که در بالا اشاره شد، پیش‌شرط اصلی ثبت هر اختراعی افشای «کافی و مؤثر» آن اختراع در اظهارنامه ثبت اختراع است. افشای کافی و مؤثر به آن معنی است که یک فرد دارای مهارت متعارف در صنعت مربوطه بتواند با ابتنای بر توصیف اختراع در اظهارنامه، آن اختراع را بسازد.

هر اختراع می‌تواند به‌صورت محصول یا فرآورده باشد. حقوق انحصاری که مرجع ثبت اختراع درصورت واجد شرایط بودن اختراع موردنظر به مخترع اعطاء می‌کند عبارت‌است‌از:

1-ساخت،

2-عرضه برای فروش،

3-فروش،

4-واردات،

5-استفاده از فرآورده،

6-ذخیره به قصد عرضه برای فروش، فروش یا استفاده از فرآورده.

مدت اعتبار حقوق انحصاری اختراع در اکثر کشورها و مناطق جهان بیست‌سال از تاریخ ثبت اظهارنامه ثبت اختراع در مرجع ثبت است.

در بخش «مقررات بین‌المللی» موجود در این وبسایت، قوانین داخلی و اسناد بین‌المللی درحوزه حق اختراع نام برده شده‌اند.

دسته بندی


پروژه ها


مدیریت مالکیت فکری- آسیب‌شناسی تجاری‌سازی مالکیت فکری در ایران
نشست مدیریت مالکیت فکری و اقتصاد دانش‌بنیان
معاهده همكاري در ثبت اختراعات
آيين‌نامه مشترك ‌موافقتنامه مادريد و پروتکل مربوطه
موافقتنامه‌ نیس درباره طبقه بندی علایم تجاری

اطلاعات تماس